ซ่งชิงหย่าตื่นตั้งแต่ฟ้ายังสางในเช้าวันถัดมา เธอสวมกระโปรงตัวที่สวยที่สุด แล้วยังไปล้างหน้าที่บ่อน้ำถึงสามรอบ
เธอมองตัวเองในกระจกอย่างไรก็ไม่พอใจ
หยกรูปดอกไม้หายไป แถมช่วงนี้ยังเกิดเรื่องขึ้นมากมาย ทำให้เธอดูซูบโทรมลงไม่น้อย ผิวหมองคล้ำไม่พอ ใต้ตายังมีจุดดำ ๆ ขึ้นอยู่หลายจุด
ถึงตอนนี้ใบหน้าจะยังเหมือนเดิม แต่สีผิวที่เปลี่ยนไปและความหยาบกร้านก็ทำให้ความงามโดยรวมของเธอลดลงไปมาก ผิวขาวเนียนละเอียดอย่างแต่ก่อนคงไม่หวนกลับมาอีกแล้ว
มีคำกล่าวว่า ผิวขาวช่วยกลบความอัปลักษณ์ได้สารพัด คำพูดนี้เห็นได้ชัดกับซ่งชิงหย่าจริง ๆ
ตอนนี้เธอแม้จะไม่ได้เปลี่ยนไปจนจำไม่ได้ แต่ก็มองออกว่าความมีเสน่ห์และความสดใสหายไปมาก ผิวเหลืองหม่นทำให้เธอดูหมองคล้ำอยู่เสมอ
“เพี๊ยะ” ซ่งชิงหย่าวางกระจกในมือลงบนโต๊ะอย่างไร้อารมณ์ ก่อนจะเปิดลิ้นชักหยิบแป้งหิมะออกมา นี่เป็นของที่เธอตั้งใจไปซื้อจากห้างสรรพสินค้าเมื่อหลายวันก่อน
ก่อนที่ผิวจะกลับมาขาวเนียน เธอคงทำได้แค่ทาแป้งตัวนี้ไปก่อน
ซ่งชิงหย่าทาแป้งหิมะบนใบหน้าเสร็จก็รีบออกจากบ้าน ไปยืนรออยู่หน้าประตูบ้านข้าง ๆ เธอตั้งใจเลือกมุมหลบไว้ เพราะกลัวคนอื่นในตระกูลกู้จะเห็น
เธอยืนรออยู่ตรงมุมนั้นนานมาก รอจนถานหงเหมยกับกู้ไหลฝูออกไปทำงานในนา และกู้เสี่ยวเยี่ยนออกจากบ้านไปแล้ว ก็ยังไม่เห็นกู้หย่วนออกมา
ยืนจนขาชา เวลาเดินมาถึงเก้าโมง เธอถึงได้เห็นกู้หย่วนถือแก้วน้ำออกมาแปรงฟัน
ซ่งชิงหย่ารีบหยิบก้อนหินขว้างเข้าไปในบ้าน
กู้หย่วนมองตามก้อนหินที่ถูกขว้างเข้ามาในลานบ้าน แล้วเห็นเงาคนยืนอยู่ด้านนอก หัวใจเขาพลันกระตุกวูบ ก่อนจะหันไปมองห้องโถงใหญ่ เมื่อไม่เห็นพี่ชายกับพี่สะใภ้ เขาก็รีบเดินออกจากบ้าน