หยวนหยวนนั่งอยู่บนเบาะหลังจักรยานของซ่งชิงเหอ พอเข้ามาในลานบ้านก็รีบกระโดดลงไปหาน้ำดื่มในชามของตัวเองทันที
ตอนนี้น้ำที่บ้านเป็นน้ำจากธารน้ำวิเศษทั้งหมด เจ้าหมาน้อยชอบดื่มมาก
วันนี้ถวนถวนอยู่บ้านทั้งวัน พอเห็นซ่งชิงเหอก็ส่ายหางวิ่งตาม เผยลิ้นหอบแฮ่ก ดูน่ารักสุด ๆ
“มะ... มาม้า...” หนิงหนิงน้อยที่นั่งอยู่บนรถโยกเห็นแม่กลับมา ก็รีบถือของเล่นกระดิ่งเขย่าปรบมือ
เจ้าตัวน้อยใกล้จะพูดได้แล้ว
ซือฉีน้อยที่นั่งอยู่ข้างกันเตะขาป้อม ๆ ดวงตากลมใสจ้องมองซ่งชิงเหอ
“โอ๊ย ชิงเหอกลับมาแล้วเหรอ คืนนี้หวยเฉินทำกับข้าวนะ ตุ๋นขาหมูไว้ แล้วยังทำไก่ตุ๋นเห็ดด้วย” หลิวซิ่วที่เข้าไปหยิบของในบ้านเห็นเธอกลับมา ก็ยิ้มทักทาย
หลิวซิ่วถือแผ่นแป้งย่างเดินมาหาซ่งชิงเหอ ก่อนหยิบชิ้นหนึ่งยื่นเข้าปากเธอ “ลองชิมดูสิ แผ่นแป้งไส้เนื้อนี่เขาก็ย่างเอง ถึงจะไม่อร่อยเท่าฝีมือป้าเจิ้ง แต่รสชาติก็ไม่เลว มันเยิ้มกำลังดี”
ซ่งชิงเหอกัดไปคำหนึ่ง ไส้เนื้ออัดแน่นเต็มคำ แถมยังมีน้ำฉ่ำ ๆ อยู่ข้างใน อร่อยจริง ๆ
“ฉันไปล้างมือก่อนนะ” ซ่งชิงเหอพูดพลางเดินไปล้างมือ จากนั้นก็วิ่งกลับมาหอมแก้มหนิงหนิงน้อยกับซือฉีน้อยคนละที
เด็กน้อยทั้งสองกำลังกินแผ่นแป้งเนื้อที่หลิวซิ่วให้ มือเล็ก ๆ มันเยิ้ม ปากก็เลอะน้ำมัน ดูน่ารักเหลือเกิน
“อร่อยไหมจ๊ะ เบบี๋” ซ่งชิงเหยอดใจไม่ไหว ก้มหอมแก้มนุ่มขาวของหนิงหนิงน้อยอีกครั้ง
หนิงหนิงน้อยพยักหน้า “ฮ่า... กิน...”