วันนี้ซ่งชิงหย่าพาคนมาด้วย แต่ไม่ได้ทำตามแผนที่จะเรียกผู้นำมาด้วย แผนเดิมคลาดเคลื่อนไปแล้ว วันนี้จึงทำได้แค่ข่มขู่เป็นหลัก
กลับกลัวว่าจะเรียกผู้นำมาเสียอีก…
ซ่งชิงเหอมองแผ่นฟิล์มในมือจ้าวหง แล้วหันไปมองซ่งชิงหย่า ที่แท้สองคนนี้ก็มาร่วมมือกันนี่เอง
นี่มันเล่นละครวังหลังกันชัด ๆ แบบนี้เธอจะปล่อยไปได้ยังไง
ซ่งชิงเหอส่งสายตาให้หวู๋ลี่ลี่กับโจวหมิงก่อน จากนั้นจึงลุกเดินออกไปนอกลานร้านยา หลิวซิ่วอยากตามไปดูมาก แต่ยังต้องคอยเฝ้าหนิงหนิงน้อยกับซือฉีน้อยอยู่
เธอจึงได้แต่ส่งสัญญาณให้หวู๋ลี่ลี่กับโจวหมิงที่อยู่ข้าง ๆ “รีบตามไปดูสิ อย่าปล่อยให้อาจารย์พวกเธอเสียเปรียบล่ะ”
พูดจบก็หันไปมองเด็กน้อยสองคนที่กำลังนั่งเรียบร้อย “เอาเถอะ ๆ ลี่ลี่ เธอช่วยดูเด็ก ๆ นะ ฉันออกไปดูก่อน”
หวู๋ลี่ลี่ชอบหนิงหนิงน้อยกับซือฉีน้อยมาก เวลาว่างก็มักพาเด็กน้อยทั้งสองเล่นอยู่เสมอ
“ป้าระวังตัวด้วยนะคะ ถ้ามีอะไรก็ตะโกนเรียกเลย” หวู๋ลี่ลี่ชะงักเท้าที่ก้าวออกไป
หลิวซิ่วโบกมือบอกว่ารู้แล้ว
ถวนถวนกับหยวนหยวนนอนหมอบอยู่ข้างหนิงหนิงน้อยกับซือฉีน้อย ลูกหมาทั้งสองยื่นหัวมองออกไปข้างนอก พวกมันฟังภาษาคนรู้เรื่อง เวลานี้ไม่มีทางออกไปสร้างความวุ่นวายแน่
หวู๋ลี่ลี่มองลูกหมาสองตัวที่ตั้งหูฟังเรื่องสนุก แล้วลดเสียงลงพูดว่า “พวกเธอสองตัวไม่หลบไปก่อนเหรอ เดี๋ยวคนพวกนั้นวิ่งเข้ามาจับเอานะ ไม่งั้นอ้อมออกประตูหลังไปหลบก่อนดีไหม”