ตอนที่ 230 เด็กยักษ์กลับชาติมาเกิด
ตอนนี้สีหน้าของป้าเจิ้งจะเรียกว่าซีดเผือดราวกับคนตาย หรือเหมือนสูญเสียพ่อแม่ไปก็ไม่เกินจริง
เธอรู้สึกเหมือนหัวใจตัวเองกำลังจะตาย...
“ซิ่ว เธอต้องช่วยฉันนะ ไม่อย่างนั้นฉันคงอยู่ต่อไม่ไหวจริง ๆ!” ป้าเจิ้งกัดฟันแน่น น้ำเสียงเต็มไปด้วยความคับแค้น
ตอนนี้เธอแทบอยากกินสองพี่น้องคู่นั้นเข้าไปทั้งเป็น
หลิวซิ่วเห็นเพื่อนเก่ามีสภาพแบบนี้ ก็รีบดึงอีกฝ่ายเข้ามาในลานบ้าน พาเข้าไปในห้องโถงกลาง จัดการให้เด็กทารกนอนเรียบร้อยก่อน แล้วค่อยถามว่า “เสี่ยวชุ่ย เกิดอะไรขึ้น ใครรังแกเธอเหรอ?”
“ก็เฉาเหมยกับเฉาเทียนสองพี่น้องนั่นแหละ อาศัยว่ากั๋วจิ้งอยู่บ้านก็เลยสั่งฉันเอา ๆ พวกเขาจงใจหาเรื่องฉัน ฮือ ๆ...” ป้าเจิ้งพูดไปก็ยกมือเช็ดน้ำตาไป
เธอโกรธจากใจจริง ทั้งยังรู้สึกน้อยใจแทนลูกชาย ใครจะทนความอัดอั้นแบบนี้ไหว แค่คิดเธอก็รู้สึกปวดใจแล้ว
หลิวซิ่วฟังอยู่ข้าง ๆ ก็พลอยโมโหไปด้วย “สองคนนั่นไม่รู้จักเจียมตัวบ้างเลยหรือไง กล้าทำกับเธอแบบนี้ เคยคิดไหมว่าก่อนหน้านี้ตัวเองทำอะไรไว้บ้าง?!”
ไม่คิดเลยว่าเฉาเหมยจะกล้าขนาดนี้ วางท่าโอหังเสียเหลือเกิน มองจากภายนอกแทบดูไม่ออก แต่ถ้าไม่ใจกล้าก็คงทำเรื่องผิดศีลธรรมแบบนั้นไม่ได้
ซ่งชิงเหอกำลังอ่านตำราแพทย์อยู่ พอได้ยินก็เงยหน้ามองป้าเจิ้ง
“เธอไม่มีทางรู้จักเจียมตัวหรอก มีแต่จะอาศัยว่ากั๋วจิ้งเชื่อใจแล้วทำเกินเลยมากขึ้นเรื่อย ๆ ฉันไม่รู้เลยว่าต่อไปกั๋วจิ้งจะทำยังไง เธอทำกับกั๋วจิ้งแบบนี้ได้ยังไง!” น้ำตาป้าเจิ้งไหลพราก