บทที่ 27 ไม่มีผู้ชายคนไหนไม่ชอบผู้หญิงที่คลอดลูกแฝดชายหญิง
หลิวซิ่วได้ยินเธอถามเช่นนั้น ก็เกิดระแวดระวังขึ้นมาทันที มองเธอพลางเตือนว่า “ซ่งชิงเหอ เธอต้องรู้ไว้นะว่าแต่งงานกับหวยเฉินแล้ว อย่าคิดอะไรที่ไม่ควรคิดเด็ดขาด”
ทำไมเธอถึงรู้สึกว่ายัยเด็กคนนี้ยังมีแผนอื่นอีกนะ
ซ่งชิงเหอได้ยินหลิวซิ่วพูดแบบนั้น ก็อดกลอกตาเลียนแบบอีกฝ่ายไม่ได้ “ฉันมีลูกตั้งสองคนแล้ว ยังจะไปชายตามองบ้านกู้โก่วเซิ่งอีกทำไม อยู่บ้านเรามีกินมีใช้ไม่ดีกว่าเหรอ”
โก่วเซิ่งเป็นชื่อเสีย ๆ ที่บ้านกู้ตั้งให้กู้หย่วนตอนเด็ก สมัยนั้นกู้หย่วนคลอดก่อนกำหนด สุขภาพไม่ค่อยแข็งแรง ป่วยแทบทุกวัน ถานหงเหมยเลยเปลี่ยนชื่อให้เป็นชื่อที่ฟังแล้วเลี้ยงง่ายขึ้น หวังให้เขาเติบโตมาอย่างปลอดภัย
ชื่อนี้ใช้เรียกเขาจนถึงตอนเรียนชั้นประถมปีสามเท่านั้น ต่อมาเขาประท้วงเข้า ชื่อเรียกจึงเปลี่ยนไป
หลิวซิ่วได้ยินซ่งชิงเหอเรียกกู้หย่วนว่าโก่วเซิ่ง ก็หลุดหัวเราะพรืดออกมา ยัยเด็กนี่ช่างรู้วิธียั่วโมโหคนเสียจริง
“บ้านกู้ไหลฝูเป็นฝ่ายไปบอกตำรวจเองว่าตระกูลซ่งไม่ได้แจ้งความ ได้ยินว่ายังจงใจย้ำด้วยว่าซ่งตัวตุนเป็นคนเที่ยวพูดกับคนอื่นว่าแจ้งความแล้ว เห็นชัด ๆ ว่าตั้งใจหาเรื่อง
“บ้านกู้ทำแบบนี้ก็เพราะไม่อยากเกี่ยวดองกับบ้านซ่งแน่ ๆ แถมยังไม่คิดปิดบังอะไรเลย ตัดสินใจเด็ดขาดดีเหมือนกัน” หลิวซิ่วอธิบายให้ซ่งชิงเหอฟัง
พูดตามตรง ซ่งชิงหย่าที่ไม่เคยแตะงานบ้าน งานอะไรสักอย่างก็ทำไม่เป็นแบบนั้นน่ะ ไม่คู่ควรกับทหารปลดแอกประชาชนจริง ๆ