คนรอบข้างมองหวังเอ้อร์ฮวากับเผิงซิงเย่ด้วยสายตาและสีหน้าเหยียดหยาม โดยป้าเจิ้งแสดงออกชัดเจนที่สุด
ถึงขั้นยกมือทำท่าคว่ำนิ้วโป้งใส่ทั้งคู่
หวังเอ้อร์ฮวา:……
เธอแทบอยากพุ่งเข้าไปข่วนเจิ้งเสี่ยวชุ่ยให้ตาย
แต่ป้าเจิ้งไม่เปิดโอกาสให้หวังเอ้อร์ฮวา เธอเดินเข้าไปหาผู้การจูแล้วพูดว่า “ฉันมีข้อเสนอค่ะ ผู้การจู ฉันมีเรื่องจะพูด”
ดวงตากลอกไปมาไม่หยุด เห็นได้ชัดว่ากำลังคิดหาทางอยู่
ผู้การจูพยักหน้าให้เธอพูด
“ทำตามสูตรของน้องชิงเหอแล้ว ของพวกนี้คงราคาไม่ถูก ทุกคนก็ยุ่งกันอยู่แล้ว ไม่มีเวลาคอยจับตาดูสองผัวเมียหวังเอ้อร์ฮวาทุกวัน
ฉันว่าให้ฉันช่วยทำอาหารบำรุงตามสูตรทุกวัน แล้วเอาไปให้ต้ายากิน คอยดูให้เธอกินหมดด้วย จะได้ดูท่าทีที่พวกเขามีต่อต้ายาไปพร้อมกันด้วย ผู้การจูคิดว่ายังไงคะ?” ป้าเจิ้งพูดด้วยน้ำเสียงกระตือรือร้น
เธอคิดว่าตัวเองหัวดีจริง ๆ ที่คิดวิธีนี้ได้ เพราะจะได้เจอต้ายาทุกวัน แถมยังป้องกันไม่ให้หวังเอ้อร์ฮวากับเผิงซิงเย่ปฏิบัติต่อต้ายาไม่ดีอีกด้วย
“ฉันว่าได้เลย เสี่ยวชุ่ย ถ้าเธอไม่มีเวลาก็มาหาฉันนะ ฉันทำให้ต้ายาเองก็ได้ ฉันไปดูต้ายาด้วยได้เหมือนกัน” ตัวแทนเฉินเป็นคนแรกที่เห็นด้วย
วิธีนี้ดีมากจริง ๆ
หลิวซิ่วก็รีบพูดเสริมว่า “ฉันก็ช่วยได้ ถึงตอนนั้นฉันจะไปกับเสี่ยวชุ่ย”
“อยู่บ้านเดียวกันทั้งนั้น ถ้าฉันว่างก็ช่วยทำอาหารบำรุงได้นะ ฉันทำกับข้าวอร่อยด้วย จะได้เอาข้าวกับกับข้าวไปให้ต้ายา หวังเอ้อร์ฮวา เธอไม่อยากให้ต้ายากินข้าวใช่ไหม ฉันจะเอาไปให้เธอทุกมื้อเลย ถึงบ้านฉันจะกินไม่ค่อยดีเท่าไร แต่รับรองว่าดีกว่าที่เธอให้ต้ายากินแน่” หญิงสาวที่แต่งงานแล้วคนหนึ่งในชุดเหลืองลุกขึ้นพูด