เจียงอวิ๋นซุ่ยยังบาดเจ็บที่ขา พวกเขาก่อนหน้านี้ตื่นตัวศัตรูไปแล้ว เกรงว่าเยลู่ชานจะส่งกำลังเสริมมาเพิ่ม พวกเขาจึงต้องเร่งรุดเดินทางเช่นกัน
ดังนั้นจึงได้แต่วิธีอื่น แอบแฝงเข้าไปวางยาสลบ
ส่วนคนอื่นๆ ก็จากห้องลับนั้นเข้าไป และตีโอบล้อมจากภายนอก
สุดท้ายหารือกันลงตัว ตัดสินใจปลอมบุรุษเป็นสตรี ปลอมเป็นพ่อค้าสัญจรถูกจับ แทรกซึมเข้าไปง่ายที่สุดเช่นนี้
ซ่งจิ้น: "ใครเปลี่ยนชุดสตรีไป?"
เขาพูดจบ สายตาของหลายคนก็ตกลงบนตัวเขา
ซ่งจิ้น: …………
เหอะๆ… ข้าไม่น่าปริปากเอ่ยคำนี้เลย!
ซ่งจิ้นออกอาการคลุ้มคลั่งโดยตรง จะให้เขาไปก็ได้ แต่คนอื่นก็ต้องไปด้วย ไม่มีผู้ใดคิดหลบหนี
ฟ่านเหอโอบกอดตนเอง: "ข้าข้าข้า… ข้าคงไม่จำเป็นกระมัง หน้าตาข้านี้ค่อนข้างแก่ชราแล้ว"
ซ่งจิ้นแสยะยิ้มอย่างน่าสะพรึง: "จะว่าไปแล้ว พวกโจรภูเขาก็อาจจะชอบสตรีมีอายุ"
ฟ่านเหอ: "เจ้าอย่าเข้ามานะ!!!"
จะเปลี่ยนชุดสตรี ย่อมต้องมีเสื้อผ้าและแต่งหน้า มิฉะนั้นพวกเขาจะแทรกซึมเข้าไปได้เช่นนี้ พวกโจรภูเขาคงตาบอดจริง
หนานซูชูมือขึ้นอย่างกระตือรือร้น: "ซื่อจื่อ ข้าน้อยจะไปซื้อเสื้อผ้าให้ทุกท่าน!"
ถูกต้อง จี้เยี่ยนอันก็ต้องไปด้วย
ภายหน้าเขาไม่ว่าอย่างไรล้วนต้องออกรบ ต่อให้นั่งบัญชาการอยู่แนวหลังก็ต้องไปสนามรบด้วยตนเอง
ดังนั้น การปราบปรามโจรครั้งนี้จึงเป็นการฝึกฝนที่ดีอย่างหนึ่งสำหรับเขา
ทว่า เดิมทีในความคิดของเขา เขาเข้าไปจากห้องลับนั่น แต่ถูกซ่งจิ้น เสิ่นชิงจู๋ และฟ่านเหอ เจ้าคำข้าคำรุมบีบบังคับจนจนมุม