เมื่อไหร่จะไปจับผึ้งนั้นไม่เกี่ยวกับเจียงอวิ๋นซุ่ยเลย เพราะนางไม่ได้รับอนุญาตให้ไปด้วย
เจ้าตัวน้อยนี่ช่างมีเรื่องประหลาดติดตัวจริง ๆ เกรงว่าจะไปเจอสิ่งไม่ดีเข้าอีก
ดังนั้นเมื่อเจียงอวิ๋นซุ่ยตื่นขึ้นมาในวันรุ่งขึ้น ก็พบว่าไม่เพียงแต่มีผึ้งเท่านั้น รังผึ้งที่ทำไว้ให้ก็เสร็จเรียบร้อย ผึ้งย้ายเข้ามาอยู่แล้วด้วยซ้ำ!
เจียงอวิ๋นซุ่ย: !!!
แม้จะบ่นพึมพำ แต่ก็ยังมุงดูรังผึ้งอยู่พักใหญ่ แล้วจึงให้จี้ซื่อกับพวกนำรังผึ้งไปแขวนไว้บนต้นไม้
รังนี้เป็นผึ้งที่เก็บน้ำหวาน เห็นที่นี่มีดอกไม้มากมาย น้ำหวานในดอกก็เยอะ อีกทั้งเจียงอวิ๋นซุ่ยยังให้ผลประโยชน์เล็ก ๆ น้อย ๆ ผึ้งเหล่านี้ก็ไม่ขัดขืน ตั้งรกรากอย่างสงบในไม่ช้า
ที่นำกลับมายังมีรังผึ้งอีกหลายรัง พวกเขานำตัวอ่อนสีขาวออกมา
ส่งไปให้นกจำลองเพลิง เจ้าตัวน้อยให้เกียรติกินเข้าไป
ทุกคนจึงโล่งใจ
กินได้ก็ถือว่าไม่เป็นไร
ในอีกไม่กี่วันต่อมา จี้เยี่ยนอันขณะที่ดูแลโครงการก่อสร้างถนนซีเมนต์และกำแพงเมือง ก็ต้องแบ่งเวลามาดูแลฝั่งเจียงอวิ๋นซุ่ยด้วย
พวกเขาหาต้นกุ้ยฮวาหามาไม่น้อย ฉวยโอกาสนี้ ไม่เพียงแต่ปลูกไว้ในลานบ้านของเจียงอวิ๋นซุ่ยทั้งในและนอก ยังจัดภูมิทัศน์เมืองเป่ยเจิ้นไปด้วย
ใช่แล้ว สองข้างถนนซีเมนต์ในเมืองเป่ยเจิ้นล้วนปลูกต้นกุ้ยฮวา
เพียงแต่ต้นกล้าไม่พอ
"เสี่ยวอวิ๋นซุ่ย เจ้าอบรมต้นกล้าเพิ่มอีกหน่อย มีอะไรอยากได้ก็พูดได้เต็มที่"