“ใกล้ถึงแล้ว เห็นชายฝั่งแล้ว”
ข่าวนี้แพร่ออกไป ทุกคนบนเรือต่างพากันฮึกเหิม
เรือของพวกเขาแล่นอยู่ในทะเลมาครึ่งเดือน ในช่วงครึ่งเดือนนี้ได้ประจักษ์ถึงสภาพอากาศที่แปรปรวนและอันตรายของท้องทะเล
โชคดีที่ผ่านพ้นอันตรายมาได้อย่างเฉียดฉิว
และพวกเขายังได้พบเห็นสัตว์ทะเลที่ไม่เคยเห็นมาก่อน
ในหมู่พวกมัน วาฬตัวมหึมาที่น่าทึ่งที่สุด ราวกับได้เห็นสิ่งมีชีวิตที่มีเพียงในตำนาน
แน่นอน ความรู้สึกบนเรือนั้นไม่ค่อยดีนัก โดยเฉพาะเมื่อเวลาผ่านไปนาน
บางครั้งเมื่อทะเลไม่สงบ ตัวเรือก็โคลงเคลงตามคลื่น ยืนแทบไม่ติด
ในที่สุดก็เห็นแนวชายฝั่ง หลายคนพากันดีใจ
พวกเขาถึงได้รู้ว่าตนเองรักแผ่นดินมากเพียงใด!
ในเวลาเดียวกัน ทหารราชวงศ์ถังที่ลาดตระเวนอยู่ในทะเลก็พบพวกเขาเช่นกัน
เมื่อสองฝ่ายพบหน้ากัน ใบหน้าที่คุ้นเคยและภาษาที่คุ้นเคย ทำให้ชาวถังมองพวกเขาด้วยความใกล้ชิดมากขึ้น
เมื่อคนเราจากบ้านเกิดที่เติบโตมา มาอยู่ในที่แปลกหน้า แล้วได้พบคนและภาษาในบ้านเกิดอีกครั้ง ย่อมเกิดความสนิทสนมขึ้นมาบ้าง
ยิ่งไม่ต้องพูดถึง บนเรือลำนี้ยังมีพระบิดา พระมารดา และองค์อ๋อง องค์หญิงอีกหลายพระองค์
ล้วนเป็นบุคคลสำคัญทั้งนั้น!
“หลี่เอ๋อร์!”
บนเรือลาดตระเวน มีคนได้ยินเสียงเรียกที่คุ้นเคยนี้ พลันหันขวับไปมองเรือใหญ่ลำหนึ่ง
“พี่ใหญ่!”
นี่คือญาติพี่น้องได้พบกัน
แต่ไม่ใช่เวลามาแสดงอารมณ์
เรือลาดตระเวนนำกองเรือเข้าท่าเรือ ผู้คนบนเรือลงเรืออย่างเป็นระเบียบ
พี่น้องสองคนนั้น พอเหยียบพื้นก็สวมกอดกันทันที