มีไข่อยู่ใบหนึ่ง ย่อมมีความหวังอยู่บ้าง
หลังจากนั้น เจียงอวิ๋นซุ่ยก็ทำถุงเล็ก ๆ สำหรับใส่ไข่ เช่นเดียวกับตอนที่ฟักชานม แล้วคล้องไข่ไว้ที่อก
พวกนางมิได้รีบรุดจากไปในทันที เพราะเกล็ดของปลาในแม่น้ำน้ำตกนั้น กลับมีประโยชน์อย่างคาดไม่ถึง
เมื่อชำระล้างจนขจัดกลิ่นคาวหมดสิ้น และตากแห้ง เกล็ดปลาก็หดเล็กลงบ้าง แต่กลับแข็งแกร่งยิ่งขึ้น
พวกเขานำเกล็ดปลามาร้อยสลับซ้อนกันจนได้ขนาดเท่าฝ่ามือ เมื่อเอามีดสั้นหรือของแหลมทิ่มแทงลงไป ก็ลื่นไถลไปด้านข้าง เหลือไว้เพียงรอยขีดตื้น ๆ จาง ๆ เท่านั้น
สิ่งสำคัญที่สุดคือ มันเบาบางนัก หากนำมาทำเกราะศึก นับเป็นวัสดุชั้นยอด
แน่นอน เกล็ดงูจอมราชันย์ก่อนหน้านี้ย่อมดีกว่าเกล็ดปลานี้ แต่พญางูก็มีเพียงตัวเดียว เกล็ดที่ได้มาจึงมีจำนวนจำกัด ทำเกราะได้ไม่มาก หาใช่ใครก็จะได้รับ
เกล็ดปลานี้ถือเป็นรองเพียงเกล็ดงูจอมราชันย์ นับว่ายากได้ยิ่งนัก
ดังนั้นในช่วงเวลาต่อมา ทุกคนจึงพากันจับปลา
เนื้อปลานั้นอร่อย มนุษย์ก็กิน สัตว์ก็กิน ส่วนเกล็ดก็นำไปจัดการตากแห้ง
และในแต่ละวัน เสิ่นชิงจู๋กับพวกก็จะถามเจียงอวิ๋นซุ่ยว่าไข่เป็นเช่นไรบ้าง
เจียงอวิ๋นซุ่ยกล่าว “วันนี้พลังชีวิตแข็งแรงกว่าเมื่อก่อนนิดหน่อย”
แม้จะฟื้นคืนอย่างเชื่องช้า ทว่าก็ยังมีข่าวดี ไข่นั้นยังไม่สิ้นชีพ!
เพียงเท่านี้ สำหรับทุกคนแล้ว ก็คือความหวังแล้ว
เมื่ออยู่ในหุบเขาแห่งนี้ได้ช่วงหนึ่ง ก็รวบรวมเกล็ดของ ‘ปลาเกล็ดเกราะ’ ได้เต็มกระสอบใหญ่
ชื่อของปลานี้ พวกเขาตั้งขึ้นตามลักษณะพิเศษของเกล็ดปลา
“น่าเสียดาย ที่นี่ไกลจากโลกภายนอกยิ่งนัก มิฉะนั้นจะลองดูสักตั้ง ว่าจะเลี้ยงปลานี้ได้หรือไม่”