“ใช่แล้ว ต้นไม้พวกนี้เป็นวัสดุชั้นดีทั้งนั้น ในป่าน่าจะมีสมุนไพรให้เก็บด้วยใช่ไหม?”
“ผู้ป่วยภาวะผักพวกนั้นไปกินเนื้อกันแล้ว พวกเราก็ควรได้ซดน้ำแกงบ้างสิ!”
“อย่าเลยดีกว่า ที่นี่อันตรายมาก ก็อบลินแค่หลุดรอดไปสักตัวเดียว ก็ฆ่าพวกเราหมดได้แล้ว”
“พวกคุณไม่เข้าไปดูฟอรัมกันหรือไง รู้ไหมว่ากิลด์ดังนั่น กิลด์ของเจียงอี้ชิงน่ะ ตายกันยังไง? ก็ตายในนี้ เพราะชุบชีวิตไม่ได้ไง!”
“เอาละ พวกคุณไม่ไป ฉันไปเอง รวยขึ้นมาแล้วอย่ามาอิจฉาก็แล้วกัน”
จากนั้นก็มีคนแยกตัวออกจากกลุ่มใหญ่จริง ๆ แล้วเข้าไปสำรวจในป่า
คนอื่น ๆ มองหน้ากัน บางคนก็อดความโลภไว้ไม่ไหว จึงแยกย้ายกันไปสำรวจรอบ ๆ
แต่คนส่วนใหญ่ยังคงเชื่อฟังและกลับออกไปทางรอยแยก
พวกเขาได้ค่าสถานะทุกด้านมา 10 แต้มแล้ว ก็พอใจมาก
ออกไปข้างนอกแล้วยังได้การป้องกันหมู่บ้านระดับสมบูรณ์แบบอีก แถมได้ค่าสถานะทุกด้านอีก 4 แต้ม
ยังจะมีอะไรให้ไม่พอใจอีกล่ะ
ส่วนอุปกรณ์ทองมืด วัสดุทองคำอะไรพวกนั้นน่ะหรือ
ต้องมีชีวิตรอดก่อนถึงจะเอาไปได้
หลังจากพวกเขาจากไป ผู้เล่นที่แยกไปสำรวจต่างก็ตกอยู่ในภวังค์กับของที่เก็บได้ทีละชิ้น
ราวกับกำลังตกปลาอยู่
เอาแต่คิดว่า ขออีกสักทีเถอะ
เวลาไหลผ่านไปโดยไม่รู้ตัว หนึ่งชั่วโมงก็ผ่านไป
ตอนแรกพวกเขาคิดว่าด่านระดับแหล่งกำเนิดก็เหมือนด่านทั่วไป พอถึงเวลาก็จะ “เตะ” พวกเขาออกจากด่าน
แต่กลับไม่มีการแจ้งเตือนใด ๆ
ด่านระดับแหล่งกำเนิดใกล้เคียงกับความเป็นจริงมากที่สุด เงื่อนไขการกลับออกไปก็ตายตัวเช่นกัน
เมื่อเวลาล่วงเลยจากเวลาของด่านไปนาน ในที่สุดคนเหล่านี้ก็เริ่มรู้สึกหวาดหวั่น