(รู้สึกว่าตอนที่แล้วปิดเรื่องไม่ค่อยลื่น เลยเสริมเนื้อหาอีกนิดหน่อย ใครอ่านต่อไม่รู้เรื่องลองย้อนกลับไปดูสักหน่อยนะ เห็นว่ามีคนขออัปเดตเกินสองร้อยคนแล้ว)
เรื่องทุกอย่างคลี่คลาย ฉูเฟิงกลับมาจากทะเลแล้ว
ฉูฟู่รับสายจากโลกภายนอก “พี่ หนูกำลังลงดันเจียนอยู่ ต้องรออีกชั่วโมงกว่า!”
ฉูเฟิงเข้าใจดี การลงดันเจียนของฉูฟู่ไม่ใช่เรื่องที่ทำคนเดียวได้ แต่จะหลบเลี่ยงการฝึกไม่ได้เด็ดขาด!
“งั้นเล่นเสร็จแล้วอย่าลืมออกมาฝึกนะ”
“ได้ค่า!”
ฉูฟู่รู้สึกว่าการฝึกตอนนี้ทรมานมากจริง ๆ
เพราะในเกมเธอทำได้ทุกอย่าง พอกลับมายังโลกจริง ความแตกต่างก็ช่างมากมาย แถมยังต้องกินยาและอาหารบางอย่างด้วย
ยิ่งไปกว่านั้น การฟื้นฟูร่างกายยังต้องออกแรงอีก
รู้สึกปวดไปทั้งตัวจริง ๆ
อยากให้พี่หนูเย็บแลกเงินออกมาเย็บตัวเองสักสองเข็มเหลือเกิน
แต่กว่าพี่หนูเย็บจะแลกเงินออกมาได้ เธอคงขึ้นถึงเลเวล 30 แล้วแลกเงินออกมาเองได้อัตโนมัติ คงใช้ไม่ทันแล้วล่ะ
ฉูฟู่ดึงความคิดกลับมาที่เกม แล้วนำทีมลงดันเจียนต่อ
ฝันร้าย นรก หรือแม้แต่ระดับเหว ก็หยุดผู้เล่นระดับเอสเอสเอสสองคนที่นำทีมไม่ได้
ความยากของบอร์ดเคลียร์เร็วของ [เสียงกรีดร้องของราชาลิช] กลับตรงกันข้ามกับ [แผนการลวงของจอมเวทผีร้าย] พอดี
เพราะดันเจียนทั่วไปของ [แผนการลวงของจอมเวทผีร้าย] จำกัดเวลาไว้กระชั้นมาก จนหลายคนไม่มีทางไปต่อได้
ส่วนครั้งนี้ [เสียงกรีดร้องของราชาลิช] ในโหมดยากใช้เวลา 38 นาที ส่วนฝันร้าย นรก และแม้แต่ระดับเหวก็ใช้เวลา 38 นาทีเท่ากันหมด