……
ภายในป่าสงบศัตรู
ในที่สุดหวนอวี่ควงปากับพวกก็ไล่มาถึงบริเวณรังผึ้ง
ผึ้งในรังมีเลเวลแค่ 1 แต่ละตัวใหญ่เท่ากำปั้น อยู่ห่างออกไปเป็นร้อยเมตรก็ยังได้ยินเสียงหึ่ง ๆ
หวนอวี่ควงาพาคนมาซุ่มอยู่ใกล้ ๆ โดยซ่อนตัวในพุ่มหญ้า
เหมือนเกมบางเกมที่เมื่อเข้าไปในพุ่มหญ้าแล้วจะมีผลบดบังและล่องหน ประตูปฐมกาลก็ทำระบบแบบนี้ออกมาให้ใช้งานได้อย่างใส่ใจผู้เล่นเช่นกัน
ดังนั้น คนกว่าร้อยคนจึงกระจายกันซ่อนอยู่ในพุ่มหญ้า มองจากบนฟ้าแทบไม่เห็นร่องรอยเลย
พวกเขารออยู่เพียงสิบนาที
บนฟ้าก็มีปีกกระดูกกลไกห้าคู่บินผ่านไป
หวนอวี่ควงาปรึกษากันผ่านข้อความในทีมว่า “ระวัง พวกมันมาแล้ว อีกเดี๋ยวพวกมันต้องล่อราชาหมีมาที่รังผึ้งแน่
ห้ามบินขึ้นฟ้าใกล้รังผึ้งเด็ดขาด ไม่อย่างนั้นจะถูกผึ้งนับไม่ถ้วนรุมโจมตี
รอให้พวกมันลดเลือดราชาหมีเหลือ 10% แล้วเราค่อยออกไป
อ้อ ฆ่าผู้ป่วยภาวะผักคนนั้นก่อน!”
“วางใจได้เลย พี่ปา!”
“แก้แค้นให้พี่น้องของเรา!”
“สับยัยนั่นให้เป็นชิ้น ๆ!”
พวกเขาคุยกันผ่านข้อความในทีม แต่กลับไม่กล้าแม้แต่จะหายใจแรง กลัวว่าฉูฟู่จะรู้ตัว
ฉูฟู่ไม่เห็นพวกเขาจริง ๆ เพราะกำลังให้เสิ่นฉื่อล่อมอนสเตอร์อยู่
ราชาหมีมีสกิลคำรามหมีด้วย ทำให้โจมตีจากกลางอากาศไม่ได้ แต่ความเร็วในการเคลื่อนที่ของมันก็ไม่สูงอยู่แล้ว ยิ่งฉูฟู่ร่ายเวทย์ชะลอและการแพร่ระบาดหนูใส่ ความเร็วของราชาหมีก็ยิ่งลดลง
สิ่งเดียวที่น่ากังวลคือฉูฟู่สร้างความเสียหายได้สูงเกินไป เสิ่นฉื่ออาจดึงความเกลียดชังของราชาหมีไว้ไม่อยู่