“ผู้ทอฝัน เจ้าสาวชุดนี้เธอเป็นคนทำเอง ฉันไม่คิดจะเอาอุปกรณ์ชุดนี้เข้าคลังกิลด์แล้ว เธออยากเก็บไว้ไหม? ยังไงนี่ก็เป็นผลงานของเธอนะ! เอาไปตั้งโชว์ในร้านก็ได้!”
ผู้ทอฝันเปิดร้านอยู่ในนครเถาหนามด้วย แถมยังเป็นร้านอุปกรณ์หรูระดับไฮเอนด์ เน้นสั่งตัดตามความต้องการส่วนบุคคล ธุรกิจดีจนแทบระเบิด
อุปกรณ์ที่มีค่าสถานะเท่ากัน หากสั่งทำกับผู้ทอฝัน ราคาจะแพงกว่าถึงสิบเท่าหรือร้อยเท่า แต่ผู้เล่นก็ยังแย่งกันมาสั่งจนแน่นร้าน
กลายเป็นร้านสินค้าหรูแห่งแรกในเกมไปแล้ว
ผู้ทอฝันพยักหน้าทันที
“ได้เลย ขอบคุณนะประธาน!”
แม้ชุดนี้จะเป็นฝีมือเธอ แต่ตอนนั้นวัสดุเป็นของที่ฉูฟู่ไปหามาให้ กรรมสิทธิ์ย่อมเป็นของฉูฟู่
ตอนนี้ฉูฟู่มีสถานะขนาดไหนแล้ว ชุดนี้ก็เคยปรากฏตัวในงานต่าง ๆ มาแล้วทั้งนั้น เรียกได้ว่าเป็นป้ายทองของร้านเลยทีเดียว ถ้าเอาไปแขวนไว้ในร้าน ความหมายย่อมไม่ธรรมดา
“เอาแต่ขอบคุณผู้ทอฝัน ไม่ขอบคุณพี่ชายบ้างเหรอ?”
“พี่ชาย พี่ชาย เรื่องแบบนี้ยังต้องพูดอีกเหรอ? นายเป็นพี่ชายที่ดีที่สุดในโลกเลยนะ! รักนะพี่!”
ฉูฟู่ใช้มือทำรูปหัวใจ แล้วยิงส่งให้พี่ชาย
ฉูเฟิงยิ้มมุมปาก มองท่าทางซุกซนของฉูฟู่ ตอนที่ฉูฟู่สวมชุดนี้เมื่อครู่ บรรยากาศสุขุมเยือกเย็นและเฉียบคมแบบผู้ใหญ่ทำเอาเขาตกใจจริง ๆ
รู้สึกว่าน้องสาวเริ่มดูแปลกหน้าไปนิด
แต่ตอนนี้น้องสาวคนเดิมที่คุ้นเคยก็กลับมาแล้ว
คนอื่น ๆ ก็พากันยิ้ม เซี่ยหลินที่ยืนดูอยู่ข้าง ๆ ทำท่าประกอบขึ้นมา
“ถั่วงอกกลายเป็นราชินีตัวจริงแล้ว รู้สึกเหมือนยังขาดอะไรไปอย่างนะ?”