ภายในกิลด์หรงซวิ่น ผู้เล่นหลายคนเริ่มไม่พอใจ
“ประธานครับ ปกติพวกเราก็จัดทีมล่ามอนสเตอร์ อัปเลเวลด้วยกัน ของทุกชิ้นที่ดรอปได้ แม้แต่เหรียญทองแดงเดียวก็ส่งให้สตูดิโอหมดแล้ว
แถมยังต้องเข้างานวันละ 8 ชั่วโมง เวลาที่เหลือก็เป็นเวลาของพวกเราเองนะครับ
ผมชอบเล่นเกมนี้ก็จริง แต่ไม่ได้หมายความว่าผมจะยอมทำงานล่วงเวลาในเกมแบบไม่รับค่าจ้างนะครับ!
เงินก้อนนี้ผมออกให้ไม่ไหวจริง ๆ”
เมื่อมีคนหนึ่งกล้าพูด ก็มีคนอีกมากมายกล้าพูดตาม
ไม่มีทางเลือก หวังหรงซวิ่นกัดฟันพูดว่า “งั้นก็ระดมทุนกันก่อน ตอนนี้เงินทุนของผมยังไม่พอ อีกไม่กี่วันจะจ่ายผลตอบแทนให้ทุกคน 5% เหมือนเดิม ลงเงิน 100 เหรียญทอง ได้คืน 5% รีบหน่อย”
คราวนี้ทุกคนไม่ค่อยรู้สึกต่อต้านแล้ว
ไม่นานก็แลกเหรียญทองได้ 5,000 เหรียญ แล้วทำการค้ากับฉูฟู่เพื่อซื้ออุปกรณ์ 20 ชุด
หลังจากเขาทำการค้าเสร็จ เซี่ยหลินก็คว้าแตรประกาศขึ้นมาอีกครั้ง แล้วเริ่มตะโกนรับคน
นั่นจะเรียกว่ารับคนที่ไหนกัน เขากำลังเร่ขายอุปกรณ์ต่างหาก
หวังหรงซวิ่นทำอะไรไม่ได้ จึงระดมทุนอีก 2,000 เหรียญทอง
คราวนี้เขาไม่ได้ไปซื้ออุปกรณ์ด้วยตัวเอง แต่ส่งผู้เล่นนอกสังกัดที่รู้จักมักคุ้นกันดีหลายคนออกไปซื้ออุปกรณ์จากเสิ่นฉื่อกับเซี่ยหลินทีละล็อต
ปกติเซี่ยหลินแทบไม่ต้องใช้เงิน แต่รายได้ก็มีเข้ามาสม่ำเสมอ ในมือมีอยู่ 400 เหรียญทอง จึงซื้ออุปกรณ์ระดับทองคำ 100 ชิ้น
ส่วนเสิ่นฉื่อนั้นเป็นนักใช้เงินตัวฉกาจ ราวกับหลุมที่ไม่มีวันเต็ม โชคดีที่ได้เงินจากวั่นหวนอวี่มา จึงรวบรวมได้ 200 เหรียญทอง ส่วนเงินจากอุปกรณ์ล็อตของวั่นหวนอวี่ พวกเขายังไม่ได้แบ่งกัน