“ใช่แล้ว พี่ลู่ชิง มาเร็ว!” ฉูฟู่ร้องเรียก
ฉูเฟิงจึงทำได้เพียงขึ้นไปบนเมคาก่อน
ทั้ง 15 คนนั่งลงบนเก้าอี้แล้วคาดเข็มขัดนิรภัยให้เรียบร้อย
เสิ่นฉื่อควบคุมแผงบังคับ ป้อนพิกัดลงไปแล้วเปิดใช้งานเมคา
วินาทีถัดมา เมคาก็ยื่นนิ้วออกมา
นิ้วเหล็กขนาดใหญ่หนาเต็มไปด้วยสีเงิน เห็นได้ชัดว่ามีการเสริมศิลามิติไว้ภายใน
สองมือฉีกอากาศ ราวกับฉีกผืนผ้าใบออกจากกัน รอยแยกมิติจึงปรากฏขึ้นเบื้องหน้า
เสิ่นฉื่อกระโดดเข้าไปข้างใน แล้วเร่งความเร็วไปข้างหน้า ทุกสิ่งรอบตัวกลายเป็นอนุภาค พาพวกเขาทะลุข้ามกาลเวลา
ไม่นานนัก เบื้องหน้าก็มีแสงสีขาววาบขึ้น
สีฟ้าน้ำแข็งผืนหนึ่งปรากฏแก่สายตา
พวกเขากลับลงสู่พื้นอีกครั้ง ณ สถานที่แห่งใหม่ เมคาหมุนตัวเล็กน้อย ไม่นานก็เห็นสิ่งมีชีวิตขนาดมหึมาอยู่ไกลออกไป
โอรสทุ่งหิมะเยือกแข็ง!
รูปร่างโดยรวมยังคงเป็นมนุษย์ แต่มีขนปกคลุมทั่วร่าง ดูเหมือนหมีขั้วโลกที่ยืนสองขา เส้นผมฟูฟ่องเหมือนสุนัขพันธุ์เชาเชา มือทั้งสองกำคทาเวทที่ก่อตัวจากผลึกน้ำแข็งไว้แน่น
รอบตัวเขามีลมหนาวหมุนวน รัศมีผลกระทบกว้างไกลถึงสิบกิโลเมตร ทุกแห่งที่เขาผ่านไปล้วนถูกปกคลุมด้วยน้ำแข็งและหิมะ
น้ำที่สัมผัสกลายเป็นน้ำแข็งทันที
อุณหภูมิโดยรอบลดต่ำกว่าศูนย์อย่างรวดเร็ว และยังคงลดลงเรื่อย ๆ ทุกคนต่างรู้สึกหนาวเหน็บ
แม้แต่ประตูห้องโดยสารของเมคาก็ยังมีเกล็ดน้ำแข็งเกาะ
“กินยาต้านความหนาวเร็ว!”
ฉูฟู่รีบเอ่ย
ปีศาจเพลิงเป็นแค่มอนสเตอร์ทั่วไป แต่โอรสทุ่งหิมะเยือกแข็งตนนี้เป็นบอส เห็นได้ชัดว่าอุณหภูมิโดยรอบจะลดต่ำลงไปจนถึงระดับที่น่ากลัวยิ่งกว่า