หอพ่อมดสูงสามสิบเมตร เทียบเท่าตึกสิบชั้น
ตอนนี้มันร่วงลงมาอย่างกะทันหันสิบเมตร พอดีกับความสูงยี่สิบเมตร
ส่วนฉูฟู่ก็สูงยี่สิบเมตรเช่นกัน!
วินาทีนี้ฉูเฟิงถึงกับรู้สึกเหมือนตาฝาด
ตกลงใครกันแน่ที่เป็นบอส?
น้องสาวเขาไม่ใช่สายคิวต์หรอกหรือ?
ทำไมถึงโหดเหี้ยมขนาดนี้?
ลองนึกภาพสิ่งมีชีวิตในหอคอยลิชดู ตอนนี้มีสัตว์ประหลาดสูงยี่สิบเมตรเกาะอยู่นอกหอ กระหน่ำโจมตีอย่างบ้าคลั่ง แค่คิดก็สิ้นหวังแล้ว
ยิ่งไปกว่านั้น ตอนนี้ฉูฟู่กลายเป็นยักษ์แล้ว แสงดำทำได้มากที่สุดก็แค่เจาะตัวฉูฟู่เป็นรูทะลุขนาดยี่สิบเซนติเมตร ไม่นานก็มีเส้นใยพืชมาเติมเต็มจนรอยแผลสมานกัน ไม่มีประโยชน์อะไรเลย
หอพ่อมดส่งเสียงซู่ซ่า ราวกับกำลังกรีดร้อง
แต่โล่ป้องกันยังคงอัดฉีดพลังงานเข้าไป หลุมใหญ่ที่ถูกละลายหายไปจึงได้รับการซ่อมแซมอย่างรวดเร็ว
มันต่อสู้กับฉูฟู่อย่างสุดกำลัง
โดยไม่ทันสังเกตว่า บนท้องฟ้าฝั่งตรงข้ามกับฉูฟู่ มีคนคนหนึ่งกำลังประคองกระบี่เหาะอยู่
“ดาบครองแผ่นดิน!”
ชั่วพริบตา เงาร่างขนาดมหึมาปรากฏขึ้นรอบตัวเซี่ยหลิน เงานั้นมีรูปร่างเหมือนเขา แต่ดูน่าเกรงขามยิ่งกว่า
ราวกับเป็นภาพฉายของเทพแท้ที่เสด็จลงมายังโลกมนุษย์
เขาสะบัดแขน กระบี่ยาวระดับเพชรเก้าเล่มพุ่งออกมาจากหีบกระบี่
จากนั้นก็มีกระบี่ยาวระดับทองมืดอีกร้อยเล่ม และกระบี่ยาวระดับทองคำหนึ่งหมื่นเล่ม
“กระบี่หมื่นแปดกลับสู่ต้นธาร!”
อาวุธทั้งหมดหลอมรวมกันเป็นกระบี่ยักษ์เล่มหนึ่ง
“ดาบผ่าโลกา!”
ปลายกระบี่ยกขึ้น ราวกับมีคนยกกระบี่เล่มนี้ขึ้น แล้วฟันลงมาอย่างรุนแรง!
ชั่วพริบตา กระบี่ยักษ์ก็ฟันลงไปในหอคอยลิช