พอฉูฟู่เปิดร้าน ก็แก้ปัญหาให้ผู้เล่นที่ได้กำไรแล้วแต่ไม่อยากตั้งแผงขายหรือตะโกนขายของได้ทันที
วัสดุบางอย่างขายในร้าน NPC ได้ราคาไม่ดีนัก แต่ผู้เล่นกลับต้องการใช้ ราคาจึงสูงขึ้นตามกลไกตลาด
ไม่นาน ทุกคนก็ทยอยมาซื้อของที่ร้านขายของชำฟู่ฟู่
ไม่เพียงเท่านั้น
ฉูฟู่ยังจ้างผู้เล่นสายอาชีพชีวิตจากกิลด์เถาหนามมาช่วยงานในร้านหลายคน โดยจ่ายทั้งเงินเดือนและค่าคอมมิชชัน
นอกจากพนักงานขายแล้ว ในร้านยังมีอาหารสำเร็จรูปที่ทำจากข้าววิเศษวางขายด้วย
เพราะถ้าผู้เล่นซื้อข้าววิเศษจากคนอื่นแทนที่จะซื้อจาก NPC ก็ยังต้องไปเก็บฟืนมาก่อไฟย่างเอง
เรื่องแบบนี้ไม่ถูกใจผู้เล่นที่มุ่งเน้นการตีมอนสเตอร์เก็บเลเวลเอาเสียเลย พวกเขาไม่อยากทำอาหารกันหรอก
ข้าววิเศษเหล่านี้จึงถูกนำไปทำเป็นข้าวปั้น ข้าวห่อ และข้าวผัด
กลิ่นหอมอบอวลไปทั่ว
ทั้งยังมีค่าสถานะระดับสูงติดมาด้วย ถึงอย่างไรข้าววิเศษก็เป็นของระดับทองคำ แต่ซื้อหนึ่งชุดราคาแค่ 20 เหรียญทองแดง
ผู้เล่นย่อมยินดีกินอยู่แล้ว
……
พริบตาเดียว เวลาก็ผ่านไปสี่วัน
เลเวลของฉูฟู่ขึ้นถึงระดับ 20 แล้ว
คนอื่น ๆ ก็ขึ้นถึงระดับ 19 เช่นกัน พยายามอีกหน่อยก็จะถึงระดับ 20 แล้ว
ในเวลาเดียวกัน
เซิร์ฟเวอร์ของ “ประตูปฐมกาล” เปิดไปถึงเขต 48 แล้ว
พอเลยเที่ยงคืนไป
ผู้เล่นกลุ่มหนึ่งก็ปรากฏตัวขึ้นในหมู่บ้านผู้เริ่มต้น
ในกลุ่มนั้นมีทั้งหนุ่มสาวหัวรั้นไม่ยอมใคร และผู้ใหญ่วัยกลางคนไปจนถึงผู้สูงอายุ
ทุกคนพากันวิ่งออกไปข้างนอก หวังแย่งจุดเกิดรัวของกระต่ายตาแดง
ส่วนกลุ่มผู้ใหญ่วัยกลางคนกับผู้สูงอายุ ระหว่างวิ่งก็พูดคุยกันในกลุ่มบนโทรศัพท์มือถือไปด้วย