“ฟู่ฟู่ เล่นเกมเป็นยังไงบ้าง คนจากสตูดิโออื่นเข้ามาล้อมโจมตีพวกเธอหรือเปล่า”
ฉูฟู่ยิ้มแล้วตอบว่า “พี่ชาย ยังไม่รวมแซฟเวอร์เลย ทุกคนยังทำภารกิจอยู่ในเมืองเฟิงตูฉบับกระจกเงา กำลังสำรวจเมืองเฟิงตูกันอยู่”
“ต้องรอให้ศึกปกป้องหมู่บ้านหลงซานจบตอนเที่ยงคืนวันนี้ก่อน ถึงจะรู้ข่าวการรวมแซฟเวอร์ทั้งหมด”
“แต่วั่นหวนอวี่สั่งไม่ให้คนของเขาสู้กับเราแล้ว ไม่รู้ว่ากวนโหยวหลงจะคิดยังไง แล้วหัวหน้าสตูดิโอหรงซวิ่นอย่างหวังหรงซวิ่นจะสั่งการยังไง!”
“ฮึ พวกเขาไม่สู้กับฉันก็เรื่องของพวกเขา แต่ฉันจะสู้กับพวกเขาอยู่ดี ถึงตอนนั้นหาเหตุผลสักข้อ แล้วกวาดพวกมันให้เรียบ!”
ฉูเฟิงหัวเราะออกมาทันที ไม่เพียงไม่คิดว่าฉูฟู่ใจร้าย กลับรู้สึกว่าเธอซุกซนและน่ารักเสียด้วยซ้ำ
เดิมทีเขาอยากยื่นมือไปหยิกแก้มฉูฟู่สักที เมื่อก่อนฉูฟู่ยังมีแก้มยุ้ยอยู่บ้าง แต่ตอนนี้ใบหน้าเล็กเท่าฝ่ามือของเธอไม่มีเนื้อเหลืออยู่เลย
แววเจ็บปวดพาดผ่านหว่างคิ้วของเขา สุดท้ายจึงแค่ลูบหัวฉูฟู่เบา ๆ
“ใช่แล้ว กำจัดพวกมันให้หมด แต่เธอก็ต้องระวังบางเรื่องด้วย กิลด์เถาหนามของพวกเธอน่าจะทิ้งคนไว้ในหมู่บ้านผู้เริ่มต้นใช่ไหม”
ฉูฟู่พยักหน้า
“งั้นก็ต้องระวังว่ามีสายลับแฝงตัวเข้ากิลด์ของพวกเธอหรือเปล่า”
ฉูเฟิงมีประสบการณ์มาก
ชาติที่แล้ว กิลด์ใหญ่ ๆ ต่างก็เล่นเล่ห์เหลี่ยมใส่กัน สู้กันจนไม่มีใครยอมใคร แถมยังใช้วิธีสกปรกสุด ๆ
“หลังจากกิลด์ขยายตัวแล้ว อย่ารีบรับผู้เล่นที่ออกจากหมู่บ้านผู้เริ่มต้นมาพร้อมกับพวกเธอเข้ากิลด์ทีเดียวหมด ไม่อย่างนั้นภายหลังจะกลายเป็นปัญหาใหญ่ที่จัดการยาก”
“ถ้าจะรับคนที่มีพรสวรรค์ระดับสูง ก็รับแต่คนที่มีพรสวรรค์ระดับสูงทั้งหมด”