สมาชิกทีมของฉูฟู่ต่างมีสีหน้าประหลาด เพราะเมื่อสองวันก่อนพวกเขาเคยเจอลู่ชิงมาแล้ว
เป็นยอดฝีมือผู้ลึกลับมาก
แถมยังเป็นคนที่ฉูเฟิง พี่ชายของฉูฟู่ติดต่อไป
แต่ฉูฟู่ไม่ได้พูดอะไร พวกเขาจึงไม่ถามมาก ทำเหมือนไม่รู้ไม่เห็น ยิ่งไปกว่านั้น ท่าทีของยอดฝีมือคนนั้นก็ชัดเจนมากว่าไม่อยากข้องเกี่ยวกับทางการ
อีกอย่าง ลู่ชิงก่อเรื่องเก่งเกินไป แถมยังฆ่าคนเป็นผักปลา ไม่ว่าจะเป็นคนของทางการหรือคนธรรมดา แค่มีปากเสียงกันนิดหน่อยก็จัดการยกทีม
ยิ่งไม่ต้องพูดถึงความสามารถประหลาดของเขา ที่ถึงกับดึงพรสวรรค์ ทักษะ และแต้มค่าสถานะของคนอื่นออกมาได้
หลังพรสวรรค์ของลู่ชิงถูกเปิดเผย ผู้คนก็ทั้งกลัวและเข้าใจเขา
ด้วยความสามารถสุดวิปริตแบบนี้ ไม่ว่าจะกับใครก็ล้วนเป็นภัยทั้งนั้น
คราวก่อนที่ลู่ชิงมาช่วยลงมือ พวกเขาก็ตกใจมากแล้ว
“โลกของยอดฝีมือ พวกเราเข้าใจไม่ถึงหรอก ไม่พูดถึงเรื่องนี้แล้วกัน ถึงเวลาแล้ว เตรียมสู้ได้!”
ฉูฟู่เปลี่ยนเรื่อง พร้อมเริ่มบัญชาการการต่อสู้
“ราชาลิชจะเปิดฉากด้วยเสียงคำรามของปีศาจหญิง พลังทะลวงสูงมาก ผู้เล่นที่พลังป้องกันต่ำจะถูกสังหารทันที แต่เขตแดนแสงศักดิ์สิทธิ์ของเซนต์ฮีลแอนเจิ้ลน่าจะต้านไว้ได้ เดี๋ยวเธอช่วยคุ้มกันเฟิงฮุ่ยหมินด้วย”
“เตรียมลุย!”
ทุกคนผลักประตูเข้าไป
“พวกแกเป็นใคร? พวกฮาเรสที่เป็นไอ้ขยะบุกเข้ามาโดยไม่รู้ด้วยซ้ำว่ามีผู้ตื่นพลังอยู่ แต่พวกแกน่ะ รู้ไหมว่าพวกแกกำลังก้าวเข้าสู่นรก?”
“ไปตายซะ!!!”
“โฮก!”
เสียงคำรามของปีศาจหญิง