ฉูเฟิงประคองฉูฟู่ให้นั่งลงบนวีลแชร์อย่างระมัดระวัง
จากนั้นก็เข็นออกไปที่ประตู
แต่พอถึงบันได ฉูฟู่ก็จำต้องลุกขึ้นยืน
เพราะแคมปัสอีสปอร์ตตั้งต้นเมืองหลินเจียงดัดแปลงมาจากเขตทหาร อาคารเหล่านี้จึงเป็นอาคารเก่าทั้งหมด มีแต่บันได ไม่มีลิฟต์
โรงเรียนไม่มีลิฟต์ก็เป็นเรื่องปกติ
ฉูฟู่จึงทำได้แค่ค่อย ๆ เดินลงไปทีละขั้น
รู้สึกเหมือนขาทั้งสองข้างกำลังสั่นระริก
ตอนนี้เธอก็เป็นนักศึกษามหาวิทยาลัยแล้ว คำนำหน้าของนักศึกษามหาวิทยาลัยจะเป็นอะไรไปได้ ถ้าไม่ใช่กระดองเปราะ
เธอขยับตัวอย่างระมัดระวัง ฉูเฟิงคอยประคอง ส่วนหลี่เหวยเจิ้งก็รีบวิ่งไปช่วยขนวีลแชร์อย่างประจบประแจง
“นักศึกษาฉูฟู่ ว่างเมื่อไรก็แวะมาเรียนได้นะ ตอนนี้ทางโรงเรียนประกาศแผนที่ใหญ่ออกมาแล้ว มีจุดเกิดรัวเยอะมาก
แถมยังเปิดสอนวิชาบริหารจัดการหลายวิชา ช่วยให้คุณบริหารกิลด์ได้ดียิ่งขึ้น
ตอนนี้คุณเป็นผู้มีอำนาจตัวจริงของกิลด์ แถมช่วงนี้ยังดังอยู่บนอินเทอร์เน็ตด้วย
หวังว่าคุณจะเป็นแบบอย่างที่ดี ทำให้ผู้เล่นทุกคนรู้ว่าเกมนี้ไม่ได้มีทุนใหญ่เป็นคนกำหนดกติกา”
ฉูฟู่ยิ้ม
“ถ้าไม่ได้มีทุนใหญ่เป็นคนกำหนด งั้นรอฉันกลายเป็นทุนใหญ่ก่อน แล้วค่อยวางกติกาใหม่ก็ได้!”
ในที่สุดฉูฟู่ก็เดินลงบันไดจนหมด แล้วนั่งลงบนวีลแชร์พร้อมถอนหายใจยาว
เหนื่อยจริง ๆ!
ร่างกายอ่อนแอนี่นะ
ฉูเฟิงเข็นวีลแชร์ของฉูฟู่ แม้จะอยากรีบสลัดหลี่เหวยเจิ้งให้พ้น ๆ ไป แต่ก็กลัวทางขรุขระจะทำให้ฉูฟู่สะเทือน จึงเข็นด้วยความเร็วคงที่อย่างมั่นคง
หลี่เหวยเจิ้งเบิกตากว้าง ไม่คิดว่าฉูฟู่จะพูดแบบนี้