หวนอวี่ควงปาฟังจบแล้ว ดวงตาก็เป็นประกายวาบ
เขายื่นมือออกไป แล้วตบหัวล้านของหวนอวี่ควงนู่ดังเพียะ
“ไอ้หนู แกนี่มันคนเก่งจริง ๆ!”
หวนอวี่ควงปานึกถึงคำพูดของใครมันตาบอดอะในตอนนั้น
ดวงตาของอีกฝ่ายก็เป็นเพราะวั่นหวนอวี่นั่นแหละ
ถ้าอย่างนั้นคนคนนี้ก็เป็นศัตรูของวั่นหวนอวี่น่ะสิ!
เป้าหมายชัดเจนขนาดนี้เลย
แต่พอคิดอีกที หวนอวี่ควงปาก็ไม่ได้ถามวั่นหวนอวี่ว่าคนคนนี้เป็นใคร
อย่างไรเสีย ถ้าคนคนนี้เป็นศัตรูของวั่นหวนอี่ แต่ตัวเองกลับแพ้อีกฝ่าย แบบนั้นก็เท่ากับตบหน้าคุณชายวั่นหวนอวี่ไม่ใช่หรือไง?
ทางที่ดีที่สุดคือหาตัวอีกฝ่ายให้เจอ อัดให้น่วม แล้วค่อยไปขอความดีความชอบจากวั่นหวนอวี่ แบบนี้ยังช่วยกลบเรื่องที่เขาทำตัวละครของสตูดิโอหายไปห้าสิบตัวได้ด้วย
โชคดีที่คนพวกนี้เป็นคนที่เขาติดต่อเป็นการส่วนตัว ไม่ได้พักอยู่ในสตูดิโอ ไม่อย่างนั้นเรื่องที่เขาทำคนหายไปห้าสิบคนตั้งแต่เปิดเซิร์ฟเวอร์คงถูกเปิดโปงแล้ว
แต่จ้างคนพวกนี้ก็เสียเงินจริง ๆ ไปไม่น้อย
คิดถึงตรงนี้ หวนอวี่ควงปาก็ถามว่า “เมื่อกี้ใครถ่ายวิดีโอไว้บ้าง? เอามาให้ฉันดูหน่อย ฉันจะเอารูปพวกเขาไปโพสต์”
“ไม่มี!”
“ฉันก็ไม่ได้ถ่าย”
“พี่ปา ลืมไปแล้ว”
ที่สำคัญคือแพ้มา จะถ่ายไปทำไมล่ะ?
ลูกน้องคนหนึ่งลังเล พูดติด ๆ ขัด ๆ ว่า “พี่ปา คือว่า... เจียวเจียวไม่เจี๋ยวโพสต์วิดีโอลงเว็บไซต์ทางการแล้วครับ”
“ให้ตายสิ!”
พี่ปาหวนอวี่สบถด่า
แต่ก็ยังอดทนเข้าไปดูจนได้
ผลคือดูไปก็เหมือนไม่ได้ดู
ฉูฟู่ลอยอยู่บนฟ้า เห็นแค่กระโปรงฟูฟ่องของอีกฝ่าย ใต้กระโปรงยังมีกางเกงฟักทองอีกชั้น ไม่เห็นอะไรหลุดเลยสักนิด