“……จะลงดันเจียนเมื่อไรก็ได้ เธอนี่ติดเกมเกินไปแล้ว แบบนี้ไม่ดีนะ”
“ไม่คุยแล้ว ผมกำลังจะลงบอส บ๊ายบายคุณหมอจ้าว”
ฉูฟู่กดวางสายทันที ไม่เพียงเท่านั้น เธอยังตั้งค่าให้เบอร์แปลกหน้าโทรเข้ามาแล้วไม่รบกวน และลบทั้งเบอร์ของพยาบาลสาวกับเบอร์สถานีพยาบาลทิ้งด้วย
แบบนี้พวกนั้นก็โทรเข้ามาไม่ได้แล้ว
“เกิดอะไรขึ้น? ยังโทรมาเกลี้ยกล่อมให้คุณล็อกเอาต์อยู่อีกเหรอ? ไม่ชอบมาพากลแล้ว!” เสิ่นฉื่อเริ่มกังวลขึ้นมาทันที
เขารู้ดีว่าวั่นหวนอวี่มีวิธีจัดการคนแบบไหน
ฉูฟู่พูดว่า “ไม่ต้องสนใจ อย่าหวังจะหลอกให้ฉันล็อกเอาต์ได้เลย รออีกหน่อยฉันจะให้พี่ชายพาคนมาหามฉันออกไป ฉันรู้สึกว่าตอนนี้ร่างกายฉันแค่เล่นเกมก็พอแล้ว จะให้นอนอยู่โรงพยาบาลไปทำไม”
“ได้ งั้นลงดันเจียนให้จบก่อน เดี๋ยวผมส่งบอดี้การ์ดไปรับคุณ”
“ได้!”
ฉูฟู่พยักหน้า
ทุกคนลงดันเจียนกันต่อ
……
ภายในห้องผู้ป่วยของโรงพยาบาล
ข้างตัวจ้าวเต๋ออวี่มีคนยืนอยู่หลายคน
หนึ่งในนั้นเป็นชายหนุ่มสวมเสื้อเชิ้ตสีขาวกับกางเกงสูท สูงถึงหนึ่งร้อยเก้าสิบเซนติเมตร ผมตั้งชันทุกเส้น และมีรอยแผลเป็นอยู่ตรงหางตา
ฉูฟู่ไม่เคยเห็นชายคนนี้มาก่อน
แต่ถ้าฉูเฟิงอยู่ที่นี่ เขาจะต้องจำชายคนนี้ได้แน่นอน
กวนโหยวหลง
หมาคลั่งรักของซุนจิ้งหยา เป็นพี่น้องกับวั่นหวนอวี่ แต่ทั้งคู่ก็ยังคงความสัมพันธ์แบบเปิดกว้างกันอยู่
เมื่อเทียบกับวั่นหวนอวี่ที่เป็นคนยิ้มซ่อนมีด กวนโหยวหลงก็เหมือนหมาบ้าตัวหนึ่ง
พอได้ยินข่าวจากวั่นหวนอวี่ เขาก็อยากแก้แค้นทันที