น้องสาวดูอ่อนแอ? ไม่ใช่หรอก นางคือปรมาจารย์ควบคุมพืช

ตอนที่ 47 นี่ส่งฉันมาไว้ที่ไหน? โรงเรียนกวดวิชา?

7 นาที· 1.6K คำ

ตอนนี้ฉูฟู่ไม่ใช่ผู้ป่วยภาวะผักอีกต่อไปแล้ว

แต่กลับมาเป็นเหมือนในเกมทุกประการ

เธอเป็นคนที่มีสุขภาพแข็งแรง

ฉูฟู่ข่มความยินดีเอาไว้ สัมผัสได้ว่าร่างกายของตัวเองแข็งแรงดี จึงพยักหน้าด้วยความพอใจ

อาศัยจังหวะที่รอบตัวไม่มีใคร เธอรีบเปิดแคปซูลเกม แต่เปิดออกได้เพียงช่องกว้างสิบเซนติเมตรก็ถูกขัดไว้จนขยับต่อไม่ได้

มองผ่านช่องแคบ ๆ นั้น เธอเห็นโซ่เหล็กเส้นหนาเป็นพิเศษพันรัดแคปซูลเกมเอาไว้

“พวกตัวร้ายระวังตัวกันขนาดนี้เลยเหรอ?”

ฉูฟู่บ่นพลางสำรวจรอบห้องไปด้วย

ห้องนี้ตกแต่งอย่างเรียบง่าย ดูเหมือนห้องพักเดี่ยวที่มีขนาดไม่ใหญ่นัก และไม่มีต้นไม้สักต้น

แต่เธออยู่ใกล้ขอบเตียงมาก

ฉูฟู่แผ่ “พลังจิต” ออกไปสำรวจ ไม่นานก็พบพืชต้นหนึ่ง

มันคือต้นไอวี่ที่เลื้อยปกคลุมทั่วอาคารหอพัก

【ต้นไอวี่: สามารถกลายพันธุ์เป็นไอวี่บันไดฟ้าได้】

【ไอวี่บันไดฟ้า: ยืดออกได้ไกลห้าสิบเมตร แม้จะอยู่นอกขอบเขตพลังจิตของผู้ควบคุม เพียงออกคำสั่ง ก็จะยืดตัวกลายเป็นบันไดฟ้า】

“แต่ก่อนจะได้บันไดฟ้า ฉันก็ต้องออกไปจากนี่ให้ได้ก่อนสิ!”

ต้นไอวี่ต้นนี้ใช้เป็นบันไดได้อย่างเดียว แต่โจมตีไม่ได้

ถึงอย่างนั้นเธอก็ไม่ยอมแพ้

รีบควบคุมต้นไอวี่ทันที

“ไปหาแดนดิไลออนมาให้ฉันต้นหนึ่ง!”

【การควบคุมพืช】

พลังจิตถ่ายทอดเข้าไปในต้นไอวี่กลายพันธุ์ มันราวกับมีชีวิตขึ้นมา ค่อย ๆ เลื้อยคลานไปตามผนังอย่างเงียบเชียบ

รากของมันอยู่บนพื้นอยู่แล้ว และตามซอกมุมต่าง ๆ ก็มักจะมีแดนดิไลออนขึ้นได้ง่ายที่สุด

ไม่นาน ต้นไอวี่กลายพันธุ์ก็คว้าแดนดิไลออนมาได้ต้นหนึ่ง ทั้งใบ ราก และพุ่มเมล็ดฟู ๆ ล้วนถูกม้วนติดมาด้วย

จากนั้นต้นไอวี่กลายพันธุ์ก็เลื้อยเข้ามาทางหน้าต่าง

ตอนนี้เป็นฤดูร้อน ในห้องไม่ได้เปิดเครื่องปรับอากาศ หน้าต่างจึงเปิดอยู่ มีเพียงเหล็กดัดกันขโมยติดไว้ แต่ก็ไม่เป็นอุปสรรคต่อการเคลื่อนที่ของต้นไอวี่กลายพันธุ์

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป