น้องสาวดูอ่อนแอ? ไม่ใช่หรอก นางคือปรมาจารย์ควบคุมพืช

ตอนที่ 10 ชวนคนตาบอดลงดันเจี้ยนด้วยกัน — เจียวเจียวไม่เจี๋ยว

7 นาที· 1.6K คำ

หวนอวี่ควงปาใช้ประกาศเสียงทั่วทั้งเซิร์ฟเวอร์เสียด้วย!

การประกาศแบบนี้ต้องจ่ายถึง 10 เหรียญเงิน

ผู้เล่นทั้งเซิร์ฟเวอร์จะเห็นและได้ยิน หากต้องการปิดกั้นก็ต้องจ่ายเงินย้อนกลับไป 10 เหรียญเงิน

ยิ่งไปกว่านั้น เพื่อประกาศจับทั้งสามคน หวนอวี่ควงปายังตั้งค่าหัวไว้สูงลิ่ว

สมัยนี้เงินเดือน 3,000 ต้องทำงานถึงสามปีถึงจะเก็บเงินได้ 100,000 แต่แค่ฆ่าผู้เล่นคนเดียวก็ได้เงินแล้วงั้นเหรอ?

เงิน 100,000 สำหรับคนที่ลำบากมาก หรือถึงขั้นกำลังต้องการเงินด่วน อาจมากพอจะจ้างคนไปฆ่าคนได้เลย

แต่ที่นี่เป็นแค่เกม

ฆ่าอีกฝ่ายไปก็ไม่ต้องรู้สึกผิดแม้แต่น้อย แถมยังไม่ต้องรับผิดชอบทางกฎหมายด้วย

ชั่วขณะนั้น หลายคนก็เริ่มคิดลงมือขึ้นมา

ทั้งเซิร์ฟเวอร์เดือดระอุทันที

นอกจากประกาศเสียงทั่วทั้งเซิร์ฟเวอร์ที่ถูกบังคับให้แสดงออกมาแล้ว แชทยังมีช่องทางอื่นอีก

【แชทรอบตัว】: มองเห็นได้ในระยะ 100 เมตร

【แชทแผนที่】: มองเห็นได้ในระยะ 1 กิโลเมตร

แต่ถ้าไม่เปิดหน้าต่างแชท ก็จะมองไม่เห็นข้อความเหล่านี้

ตอนนี้ผู้เล่นต่างพากันไปรวมตัวกันในแชทแผนที่ พูดคุยกันอย่างดุเดือด

“โว้ย 100,000 จริงเหรอเนี่ย?”

“สามคนนั้นเป็นใครกัน ชื่อแปลกชะมัด ผู้ป่วยภาวะผัก วีลแชร์ ใครมันตาบอดอะ นี่มันสมาพันธ์คนพิการหรือไง?”

“แล้วมันแปลกตรงไหน? ปู่กับย่าฉันก็ซื้อหมวกเกมมาเล่น อายุแปดสิบแล้วยังเข้าเกมได้ มีคนพิการบ้างก็เป็นเรื่องปกติ!”

“ฉันอยู่หน้าหมู่บ้านผู้เริ่มต้น เห็นคนที่ถูกประกาศจับแล้ว ผู้ป่วยภาวะผักเป็นเด็กผู้หญิงตัวเล็ก ๆ ใส่กระโปรงโลลิต้าสีเขียว ต้องเป็นอุปกรณ์ระดับทองแดงแน่ ๆ ตอนนี้มีสักกี่คนที่ใส่อุปกรณ์ระดับทองแดงได้?”

“เข้าใจแล้ว สองคนนั้นได้สังหารครั้งแรกของบอสมา สตูดิโอหวนอวี่วางอำนาจขนาดนั้น คิดจะฆ่าชิงของ แต่ดันโดนฆ่ากลับ!”

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป