“โอ๊ย โดนตีจนแทบตาย! รู้งี้ไม่น่าเลือกอาชีพแท็งก์เลย!”
ในด่าน สวี่เคอทำหน้าเจ็บปวดสุดขีด
“แถมยังประกาศให้ทุกคนรู้อีกเหรอ? ชื่อผู้เล่นของฉันนี่มันน่าอับอายชะมัด!”
หลังเล่นเกมมาสิบวัน สวี่เคอก็สัมผัสได้อย่างลึกซึ้งถึงความร้ายกาจของเหล่าผู้เล่นวัยรุ่น
ชื่อผู้เล่น “ตลอดชีวิตคือหัวหน้า” ของเขาถูกคนอื่นล้อว่าแก่คร่ำครึ ทำตัวเป็นพ่อ และชอบวางท่า
แต่เขาก็ทำอะไรไม่ได้ ตอนนั้นหลานชายบอกพวกเขาว่าต้องตั้งชื่อที่เกี่ยวข้องกับอาชีพของตัวเอง ถึงจะมีโอกาสได้พรสวรรค์ระดับสูง
ผลคือชื่อที่เกี่ยวข้องกับอาชีพของเขาดันโหลเกินไป มีคนใช้ซ้ำกันเยอะมาก
ชื่อผู้เล่นห้ามซ้ำกัน สวี่เคอกลัวเสียเวลา จึงเกิดไอเดียชั่ววูบตั้งชื่อนี้ขึ้นมา แล้วก็ลงทะเบียนผ่านทันที
ส่วนคนอื่น ๆ นอกจาก “แทงคนโกงสิบแปดแทง” แล้ว ต่างก็ใช้ชื่ออาชีพพ่วงกับชื่อจริงเพื่อเลี่ยงชื่อซ้ำ
เพราะฉะนั้น ชื่อผู้เล่นที่สั้น ๆ มีโอกาสสูงว่าจะเป็นผู้เล่นจากเขตเก่า
ชื่อผู้เล่นในเขตใหม่แต่ละคนชวนให้จินตนาการสุด ๆ
“ชื่อก็แค่ของนอกกาย พรสวรรค์ต่างหากที่เป็นสิ่งจำเป็นสำหรับการเดินทางในประตูปฐมกาล พวกคุณพัฒนาขึ้นหรือยัง? พรสวรรค์ของฉันขึ้นถึงระดับ S แล้ว กลายเป็นรอบรู้รอบเห็น เข้าใจสายธาตุได้ทุกชนิด!” เสิ่นจงอันกลั้นความดีใจไว้ไม่อยู่
ถ้าตอนแรกที่เข้าเกมเป็นเพราะอยากช่วยลูกชายแก้แค้น
แต่ตอนนี้ลูกชายก็ยืนได้แล้ว ร่างกายฟื้นตัวดี ผู้ก่อเหตุก็ได้รับผลที่ตามมา เสิ่นจงอันจึงคิดแค่ว่าจะเล่นเกมนี้ให้เต็มที่
เพราะเรื่องนี้เกี่ยวข้องกับความเป็นความตายของตัวเอง