“ได้! ก็ได้!”
ฉูฟู่แม้จะไม่เข้าใจ แต่ก็เคารพการตัดสินใจของพี่ชายตัวเอง
ไม่นาน เสิ่นฉื่อ เซี่ยหลิน เจียวเจียว ช่างเย็บแผลมือเทพ และเฟิงฮุ่ยหมินก็มารวมตัวกันด้านนอก
เสิ่นฉื่ออัญเชิญเมคาออกมา
แต่เมคาตัวนี้สูงแค่สามเมตร กว้างสองเมตร
ดูแล้วน่าจะนั่งได้แค่สองคน
เสิ่นฉื่อพูดว่า “เงื่อนไขมีจำกัด เลยสร้างเมคาที่แข็งแกร่งกว่านี้ไม่ได้ เพราะวัสดุมีไม่พอ แต่ตัวนี้ติดตั้งศิลามิติไว้แล้ว จึงเคลื่อนย้ายผ่านมิติได้
ฉันจะพานายไปยังจุดพิกัดก่อน แล้วนายค่อยเปิดเส้นทางวิญญาณป่าให้ทุกคนไป”
ฉูฟู่กำลังจะพยักหน้า
เซี่ยหลินที่ยืนอยู่ข้าง ๆ พูดขึ้นว่า “ที่นั่งของนายคับแคบจริง ๆ ให้ภูตคู่สัญญาของฟู่ฟู่ขึ้นไปก็พอ พอไปถึงแล้ว นายค่อยเปิดเส้นทางวิญญาณป่าย้อนกลับมาก็ได้เหมือนกัน”
พูดจบ เซี่ยหลินก็รู้สึกได้ชัดเจนว่ามีสายตาสองคู่ราวกับคมมีดทิ่มแทงใส่เขา
หนึ่งในนั้นมาจากเสิ่นฉื่อ คล้ายเป็นการกล่าวหาอย่างเงียบงันและตั้งคำถามอย่างไม่ปริปาก
ส่วนอีกสายตาเต็มไปด้วยจิตสังหาร
พรสวรรค์【ตาจิต】ของเซี่ยหลินขยับเล็กน้อย ก่อนที่เขาจะมองตรงไปข้างหน้า ทำเป็นไม่เห็นคนตัวใหญ่ที่กำลังล่องหนอยู่
ฉูเฟิง: ฟู่ฟู่เป็นชื่อที่แกมีสิทธิ์เรียกด้วยเหรอ?
ฉูเฟิง: แต่จะว่าไป ความเห็นนี้ก็ไม่มีปัญหา
“เอาตามนี้แล้วกัน!” เขาพูดขึ้น
ทุกคนได้ยินเสียงปริศนานั้นก็ใจไหววูบ แล้วเข้าใจขึ้นมา สีหน้าของแต่ละคนจึงดูแปลก ๆ
รู้สึกว่าฉูเฟิงจะไม่ชอบทางการเอามาก ๆ เลยนะ!
เสิ่นฉื่อเข้าไปในห้องควบคุมเมคา ส่วนฉูฟู่ก็ปล่อยภูตดอกบัวหิมะที่ทำสัญญาผูกพันไว้ให้เข้าไปข้างใน