ผ่านไป 1 ชั่วโมง
หลู่อาน เซนต์ฮีลแอนเจิ้ล และหนุ่มน้อยใฝ่ฝันทำภารกิจนำทางเสร็จสิ้น
ทุกคนกลับมารวมตัวกันอีกครั้ง แล้วออกจากเมือง
ออกจากเมืองมาไม่ถึง 100 เมตร ก็มีทหารโครงกระดูกเร่ร่อนอยู่แล้ว ทหารบนกำแพงเมืองคอยง้างธนูยิง กำจัดทหารโครงกระดูกที่บุกเข้ามาไม่หยุด
ทหารโครงกระดูกทยอยกันเข้ามาไม่ขาดสาย กระดูกแตกกระจายเกลื่อนพื้น แต่ไม่ถึง 1 นาทีก็รวมร่างขึ้นใหม่
ปัญหาของเมืองหลินเจียงร้ายแรงกว่าเมืองเฟิงตูอยู่มาก
ไม่เพียงเท่านั้น เพราะถูกปนเปื้อนด้วยกลิ่นอายแห่งความตายมาเป็นเวลานาน ผืนดินรอบเมืองหลินเจียงจึงตายสนิท แม้แต่พืชพรรณก็ไม่มีเหลือ สูญพันธุ์ไปหมดแล้ว
ห่างจากประตูตะวันออกออกไป 1 กิโลเมตร ทุกคนก็เห็นร่างลึกลับในชุดคลุมสีดำยืนอยู่ตรงนั้น ทั่วร่างแผ่แรงกดดันอันน่าสะพรึงกลัว
ร่างของเขาถูกคลุมด้วยชุดดำมิดชิด เหลือเพียงรองเท้าหนึ่งคู่กับมีดสั้นอีกหนึ่งคู่ที่เผยให้เห็น
มีดสั้นแดงฉานราวโลหิต แผ่ไออำมหิตสีดำ แสงเอฟเฟกต์พุ่งขึ้นสู่ฟ้า
มีดสั้นขั้นตำนาน!
ยิ่งไปกว่านั้น เหนือศีรษะของอีกฝ่ายยังมีตัวอักษรสีแดงฉานสองตัวลอยอยู่
ชื่อผู้เล่น: ลู่ชิง
ผู้เล่นอันดับหนึ่งของบอร์ดระดับ
ทุกคนต่างกลั้นหายใจ
เซนต์ฮีลแอนเจิ้ลพูดตะกุกตะกักว่า “ผู้ป่วยภาวะผัก...ทะ...ท่านนี่คือเพื่อนของพี่ชายที่คุณบอกว่าจะมาช่วยเหรอคะ?”
เธอไม่เคยเจอพี่ชายของฉูฟู่มาก่อน
แต่ไม่คิดเลยว่าพี่ชายของฉูฟู่จะรู้จักผู้เล่นอันดับหนึ่งบนบอร์ดด้วย
ยิ่งไปกว่านั้น ผู้เล่นอันดับหนึ่งยังดูมีบารมีเหลือเกิน ไม่เผยหน้าให้เห็นเลยสักนิด แต่แค่อาวุธชิ้นเดียวก็ดูเหมือนจะฟันทุกคนที่อยู่ตรงนี้ได้แล้ว