น้องสาวดูอ่อนแอ? ไม่ใช่หรอก นางคือปรมาจารย์ควบคุมพืช

ตอนที่ 172 พันธมิตรดาวราวอยากแซะน้ำซุปติดปาก พวกก็อบลินมุ่งหน้าสู่ชานเมืองตะวันออก

6 นาที· 1.4K คำ

ตามหาไม่เจอจริง ๆ ด้วย

อาวุโสจี้ฝืนใจรับภารกิจมาได้อย่างยากลำบาก และส่งคนไปได้เพียง 50 คนเท่านั้น แถมในเมืองเฟิงตูก็ไม่มีเส้นสายอะไรด้วย

ยิ่งไปกว่านั้น กิลด์เถาหนามจะไปที่ไหนก็เป็นสิทธิ์ของพวกเขา

แต่ในใจอาวุโสจี้กลับรู้สึกเหมือนมีกรงเล็บแมวคอยข่วนอยู่

อยากรู้จนทนไม่ไหวจริง ๆ

ขณะเดียวกัน ไม่ใช่แค่เขาคนเดียว

ผู้เล่นคนอื่น ๆ ก็พากันสงสัยเช่นกัน

【แชทแผนที่】: “เกิดอะไรขึ้น พวกผู้ป่วยภาวะผักระดับเทพหายไปไหนกันหมด? ทำไมถึงมีคนที่ไม่รู้จักสักคนขึ้นอันดับหนึ่งในกระดานค่าการมีส่วนร่วมได้?”

【แชทแผนที่】: “ชู่ว์ นายไม่อ่านข่าวหรือไง? ตอนนี้อาวุโสจี้เป็นผู้รับผิดชอบของทางการเมืองหลินเจียงแล้วนะ!”

【แชทแผนที่】: “ให้ตายสิ กำแพงเมืองฝั่งตะวันออกโล่งหมด ไม่มีใครเฝ้าเลยสักคน”

【แชทแผนที่】: “คนของกิลด์เถาหนามที่กำแพงเมืองฝั่งตะวันตกหายไปไหนกันหมด?”

【แชทแผนที่】: “ไม่ปกติ ผิดปกติมาก ๆ พวกผู้เล่นระดับเทพคงไม่ได้ถูกพลังลึกลับลบหายไปจากโลกหรอกนะ?”

【แชทแผนที่】: “นายยอมเชื่อว่าพวกเขาถูกพลังลึกลับลบหายไป ยังดีกว่าเชื่อว่าพวกเขาแอบไปกอบโกยเงินกันลับหลังพวกเราเหรอ?”

ภายในเมืองเฟิงตู

ในบรรดากิลด์ที่มีอยู่เพียงสองแห่ง กิลด์ดาวราวก็เติบโตขึ้นมากในตอนนี้

มีสมาชิกมากถึง 5,000 คน

แม้จะถูกกิลด์เถาหนามกดดันจนต้องเอาตัวรอดอยู่ในช่องว่าง แต่เศษเสี้ยวที่รั่วไหลจากซอกนิ้วของผู้แข็งแกร่ง ก็เพียงพอให้ผู้อ่อนแออยู่รอดได้แล้ว

เพราะราคาสินค้าถูก ทุกคนจึงซื้ออุปกรณ์ระดับทองคำได้ พันธมิตรดวงดาวก็เลยพัฒนาขึ้นมา กลายเป็นเครื่องตีเงินที่น่ากลัว

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป