ไม่สะทื่นอ๋องรู้สึกว่าการลอบโจมตีครั้งนี้ของตัวเองสมบูรณ์แบบไร้ที่ติ
ด้วยความเร็วอันน่าสะพรึงกลัว ใช้เวลาเพียง 5 วินาทีก็ประชิดเข้ามาได้ถึง 300 เมตร
แต่ในจังหวะที่ไม่สะทื่นอ๋องพุ่งออกมาอย่างกะทันหัน เขาก็ได้ยินเสียงที่เต็มไปด้วยการยั่วโมโห
“หมาป่าหางยาว คู่ต่อสู้ของแกคือฉัน!”
เจียวเจียวไม่เจี๋ยวยกโล่ขึ้นป้องกัน พร้อมปล่อยสกิลยั่วโมโห
ชั่วขณะนั้น สายตาของไม่สะทื่นอ๋องก็เปลี่ยนจากพี่หนูเย็บไปจับจ้องเจียวเจียวไม่เจี๋ยวทันที พอเห็นเธอ ความเกลียดชังทั้งหมดในใจก็ปะทุขึ้น
เจียวเจียวไม่เจี๋ยว
ทำไมเธอถึงดูน่าหมั่นไส้ขนาดนี้?
แถมยังรวยขนาดนี้อีก?
อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่ก็ดีขนาดนั้น
ทำไมของพวกนี้ถึงไม่ใช่ของเขา?
ฆ่าเธอทิ้งไปเลยดีกว่า พอฆ่าแล้วทุกอย่างก็จะตกเป็นของเขา
คิดได้เช่นนั้น ไม่สะทื่นอ๋องก็พุ่งเข้าใส่ทันที ตวัดกรงเล็บเข้าใส่เจียวเจียวไม่เจี๋ยว
“ปัง!”
กรงเล็บปะทะเข้ากับโล่
ไม่สะทื่นอ๋องคิดอย่างดุร้ายว่ากรงเล็บครั้งนี้ต้องตบเจียวเจียวไม่เจี๋ยวตายแน่
แต่ในความเป็นจริง โล่ขนาดมหึมาปรากฏขึ้นตรงหน้าเจียวเจียวไม่เจี๋ยว ขวางกรงเล็บนี้ไว้ได้
ไม่เพียงเท่านั้น ไม่สะทื่นอ๋องยังรู้สึกว่ากรงเล็บของตัวเองราวกับกระแทกเข้ากับหินแข็งก้อนหนึ่ง
เจ็บ!
“บัดซบ!”
ไม่สะทื่นอ๋องยิ่งโกรธจัด แล้วโจมตีอีกครั้ง
แต่เพียง 5 วินาทีให้หลัง ไม่สะทื่นอ๋องก็พลันได้สติกลับคืนมา
สู้กับผู้เล่นจะไปโจมตีแทงก์ทำไม นั่นไม่เท่ากับตกหลุมพรางของพวกมันหรือไง?
ควรฆ่าพระช่วยฟื้นก่อนสิ