หยูเจาจ้าวกลับมาพร้อมข่าวว่าตั้งครรภ์ ตระกูลลู่ต้อนรับเธออย่างอบอุ่นยิ่ง
แม้หลู่สือหลานที่เมืองจวนจะคลอดลูกสาวแล้ว แต่ก็อยู่ไกลกัน ยังไงก็ไม่ได้เห็นหน้ากัน
ตอนนี้หยูเจาจ้าวจะกลับมาพักครรภ์ที่นี่ ตระกูลลู่จึงดีใจจนเนื้อเต้น
โดยเฉพาะซ่งซื่อ ตั้งแต่ได้รับโทรศัพท์ก็นับวันรอหยูเจาจ้าวกลับมา
เธอหยิบเศษผ้าและเสื้อผ้าเก่า ๆ ทั้งหมดในบ้านออกมา ทำผ้าอ้อมให้เด็ก
จากนั้นก็เอาผ้าใหม่เนื้อนุ่มออกมาทำเสื้อผ้ากับหมวกให้เด็ก
ทั้งยังทำเสื้อผ้าหลวม ๆ และรองเท้าผ้าให้หยูเจาจ้าวด้วย
เมื่อหยูเจาจ้าวกับหลู่ซื่อเหว่ยกลับมาถึงตระกูลลู่ แล้วเห็นสิ่งที่ซ่งซื่อเตรียมไว้ ทั้งคู่ก็ซาบซึ้งใจทันที
นี่มันน้องสะใภ้เทพเซียนชัด ๆ
แม้แต่แม่แท้ ๆ หรือพี่น้องแท้ ๆ ก็อาจทำให้ไม่ได้ถึงขนาดนี้
“เสี่ยวซื่อ เธอดีกับฉันเหลือเกิน”
หยูเจาจ้าวกอดซ่งซื่อไว้ ซาบซึ้งจนพูดอะไรไม่ออก
ซ่งซื่อหน้าแดงระเรื่อ “ฉันก็ว่างอยู่แล้ว เลยทำเพิ่มอีกหน่อย”
หลังอยู่ที่ตระกูลลู่พักหนึ่ง หลู่ซื่อเหว่ยกับหยูเจาจ้าวก็กลับไปบ้านริมป้อมเล็กก่อน รอจัดการเรื่องงานเรียบร้อยแล้วค่อยย้ายกลับมาอยู่ที่นี่
เธอตั้งครรภ์แล้ว หลี่เสี่ยวหยุนก็เช่นกัน
เธอต้องคุยกับหลี่เสี่ยวหยุนสักหน่อย
ตอนอยู่ในกองทัพ เฮ่อยื่อเลี่ยงยืมเงินห้าร้อยหยวนจากกองทัพให้หยูเจาจ้าว
เมื่อรวมกับเงินที่หลี่เสี่ยวหยุนขายตำแหน่งพนักงานชั่วคราว ก็จะมีเงินหนึ่งพันหยวน
ให้หยูเจาจ้าวไปแปดร้อยหยวน หลี่เสี่ยวหยุนก็ยังเหลืออีกสองร้อย
บวกกับเงินเดือน ก็เพียงพอให้หลี่เสี่ยวหยุนกับลูกใช้ชีวิตได้อย่างไม่ขัดสน
หลี่เสี่ยวหยุนกลับจากงานมาเห็นหยูเจาจ้าว ก็ประหลาดใจดีใจมาก
“เจาจ้าว ทำไมกลับมาเร็วขนาดนี้”
“ฉันก็ตั้งครรภ์เหมือนกัน พี่ซื่อเหว่ยต้องไปอบรม ฉันเลยกลับมาก่อนนี่ไง จดหมายจากเฮ่อยื่อเลี่ยงถึงเธอ แล้วก็เงินห้าร้อยหยวน เขายืมจากกองทัพมาให้เธอซื้อที่ทำงาน”