เหล้าเหลืองมีดีกรีต่ำ รสหวานกลมกล่อม ดื่มง่ายและไม่ทำให้เมา
ครั้งนี้ทุกคนไม่ได้มารวมตัวกินข้าวด้วยกัน
ผู้หญิงดื่มเหล้าเหลืองกันในห้องรับแขกบ้านยายเจียง ส่วนผู้ชายดื่มเหล้าขาวกันในห้องรับแขกบ้านยายหลิว
น้ำพะโล้ที่เหลือถูกเพื่อนบ้านละแวกนั้นเอาไข่มาแลกจนหมดเกลี้ยง
ทางนั้น ทันทีที่ป้าเกอกลับไป เรื่องที่หยูเจาจ้าวได้เป็นหัวหน้าพ่อครัวในโรงอาหารโรงงานเนื้อสัตว์ก็แพร่ไปทั่วทั้งย่านเฉาสนามใหญ่
ปฏิกิริยาแรกของทุกคนคือไม่อยากเชื่อ
ย่านเฉาสนามใหญ่ไม่มีความลับอะไร ใครทำกับข้าวอะไร ทุกคนเห็นกันชัดเจน แค่ได้กลิ่นก็ยังรู้
หยูเจาจ้าวทำกับข้าวให้ตระกูลหยูมาสิบกว่าปี ฝีมือไม่เลวก็จริง แต่จะได้เป็นหัวหน้าพ่อครัวได้อย่างไรกัน
โรงงานเนื้อสัตว์เป็นโรงงานใหญ่ระดับเมือง มีคนงานเป็นพันคนเชียวนะ
ตำแหน่งหัวหน้าพ่อครัวได้มาง่ายขนาดนั้นเชียวหรือ
“หยูเจาจ้าวมีสิทธิ์อะไรถึงได้เป็นหัวหน้าพ่อครัวโรงงานเนื้อสัตว์”
“เธอไม่ได้แต่งงานกับนายทหารหรอกหรือ ต้องมีเส้นสายแน่ ๆ”
“พอหยูเจาจ้าวออกจากตระกูลหยู ก็ทะยานขึ้นฟ้าเลย”
“ตอนนี้หยูเจี้ยนเช่อคงเสียใจแทบตายแล้ว”
“เขากับเวินจือฮวายังไม่ได้หย่ากันเลย สวมเขาได้มีสีสันจริง ๆ”
“ก็เขามีลูกชายที่เป็นผู้สืบสกุลอยู่นี่นา ได้ยินว่าเวินจือฮวาเป็นรักแรกของเขาด้วย”
พอพูดจบ ทุกคนก็พากันหัวเราะ ทว่ารอยยิ้มนั้นเจือแววเยาะเย้ย
จู่ ๆ เสียงหัวเราะก็หยุดกึก
เพราะหยูเจี้ยนเช่อกลับบ้านก่อนเวลาเลิกงานเสียอีก
ใบหน้าของหยูเจี้ยนเช่อมืดครึ้มน่ากลัว แต่เขาไม่ได้โต้เถียงกับใคร เพียงมุ่งหน้าเดินไปทางประตูบ้าน