วิญญาณแห่งไคล์ฝังอยู่ในซากบัลลังก์กระดูก เกราะตรงหน้าอกแตกกระจายไปกว่าครึ่ง
จางข่ายพุ่งเข้าใส่คนแรก
เขาคำรามพลางง้างธนูยาว ดอกศัพท์สายฝนซัดใส่อัศวินโครงกระดูก บ้างก็เสียบเข้ารอยแตกของเกราะ บ้างก็ปักบนหมวกเกราะ บ้างก็พุ่งเข้าไปในซากบัลลังก์กระดูก
ความเร็วในการยิงของเขาน่าตกตะลึง ภายในสามวินาทียิงไปห้าดอก แต่ละดอกหาเป้าหมายตรงจุดอ่อนของเกราะบอสได้อย่างแม่นยำ
เจ้าเทียนซื่อชูโล่วิ่งเข้าใส่
เขาใช้ขอบโล่กระแทกลงบนกระดูสะบ้าของเกราะอย่างแรง—"ตึง! ตึง! ตึง!"
ความเสียหายไม่สูง แต่ยั่วโมโหสุด ๆ
เซี่ยชิงเยวี่ยสูดลมหายใจเข้าลึก กวัดแกว่งคทา กระแสน้ำสีฟ้าใสกลั่นตัวเป็นลูกศรน้ำแหลมคมที่ปลายคทา ยิงใส่บอสอย่างต่อเนื่อง
ลู่จือสิงยืนท้ายขบวน ล้วงเนื้อตากลมสมบัติธาตุลมออกจากกระเป๋า คาบหนึ่งเส้น เคี้ยวตุ้ย ๆ
ซ่งเสี่ยวเหอยืนข้างเขา มือเล็กกำชายเสื้อเขาไว้
เธอก้าวออกไปหนึ่งก้าว อยากวิ่งเข้าไปช่วย
ลู่จือสิงยื่นมือกั้นนางไว้: "เธอพักก่อน"
ซ่งเสี่ยวเหอเงยหน้ามองเขา: "แต่ฉันก็เป็นอัศวินนะ…"
"อัศวิน Lv.2 ไปก็มีแต่ก่อความวุ่นวาย" ลู่จือสิงเคี้ยวเนื้อตากลม
"รอให้เธออัญเชิญสี่ปีกได้ค่อยไป"
ซ่งเสี่ยวเหอเม้มปากเล็กน้อย แต่ก็ยอมถอยกลับมาอย่างว่าง่าย
ซอมบี้ตัวน้อยออกอาวุธหนักใส่ข้างตัวบอส
มันเปลี่ยนเป็นใช้หมัดธรรมดา หมัดแล้วหมัดเล่า แต่ละหมัดมาพร้อมแรงลม ทุบลงบนรอยแตกของเกราะ ทุบหมวกเกราะ ทุบข้อมือที่บอสพยายามยกดาบใหญ่
แต่ละหมัดทำให้ร่างของบอสสะท้านแรง แต่ละหมัดทิ้งรอยบุ๋มไว้บนตัวมัน
จางข่ายยิงพลางแอบมองซอมบี้ตัวน้อย หนังตาเต้นตุบ
เทียบกับซอมม่อนของท่านชายลู่แล้ว เอาต์พุตของพวกเขามันก็แค่เกาให้คัน คนเขาหมัดเดียวบอสสั่นสามที ส่วนพวกเขายิงระลอกหนึ่งเลือดบอสไม่ขยับเลยด้วยซ้ำ
หลอดเลือดของวิญญาณแห่งไคล์ลดลงอย่างเห็นได้ชัด
70% 65% 60% 55%
ทุกเปอร์เซ็นต์ที่ลดลง หมอกสีม่วงหม่นบนตัวบอสก็จางลงหนึ่งส่วน รอยแตกบนเกราะก็เพิ่มขึ้นหนึ่งรอย การเคลื่อนไหวก็ช้าลงหนึ่งจังหวะ
เซี่ยชิงเยวี่ยร่ายคมมีดวารีพลางอดมองลู่จือสิงท้ายขบวนไม่ได้
เปลวไฟสว่างวาบในโถงมืดทมึน ทอดแสงลงบนตัวเขา