เซี่ยชิงเยวี่ยเหลือบมองเธอแวบหนึ่ง
เทพสี่ปีกระดับ 2
"ภารกิจของเธอสำคัญกว่า" เซี่ยชิงเยวี่ยมองสบตาซ่งเสี่ยวเหอ น้ำเสียงเบามาก
"เธอต้องอารักขาคุณชายลู่อย่างใกล้ชิด เขาเป็นนักอัญเชิญ เป็นคนสำคัญที่สุดในทีมเรา ถ้าเขาบาดเจ็บ กำลังโจมตีของเราจะหายไปเกินครึ่ง เธอช่วยปกป้องเขาให้ฉันได้ไหม"
ดวงตาของซ่งเสี่ยวเหอเปล่งประกาย
"ได้!" เธอวิ่งไปยืนข้างหลังลู่จือสิง กำมือแน่น
ทีมเริ่มเคลื่อนพลอย่างช้าๆ
เซี่ยชิงเยวี่ยเดินนำหน้า แสงสีฟ้าจากคทาส่องสว่างไปข้างหน้าห้าถึงหกเมตร
เจ้าเทียนซื่อยกโล่เดินอยู่ด้านหน้าขวา จางข่ายอยู่ด้านซ้ายในท่ายิงธนูพร้อมปล่อย
ลู่จือสิงเดินอยู่ตรงกลาง ปากยังเคี้ยวเนื้อตากแห้งอยู่ ซ่งเสี่ยวเหอเดินตามหลังลู่จือสิงติดๆ ไม่ห่างแม้แต่ก้าวเดียว
เสียงฝีเท้าดังก้องอยู่ในทางเดินยาวเหยียดว่างเปล่า แต่ละก้าวสะท้อนเป็นหางเสียงยาว
"เอี๊ยด——"
ทุกคนหยุดฝีเท้าพร้อมกัน
เสียงนั้นมาจากมุมมืดข้างหน้า เป็นเสียงเสียดสีของกระดูก
"มีอะไรบางอย่างกำลังมา"
ทุกคนกลั้นหายใจ
ลู่จือสิงไม่ขยับ เขาเอามือล้วงกระเป๋า สีหน้าสงบ
[ซอมบี้ตัวน้อย: ในที่สุดก็มาแล้ว! ข้าจะง่วงจะหลับอยู่แล้ว! ให้ข้าดูหน่อยว่าเป็นของดีอะไร! ถ้าอ่อนเกินไปข้าจะผิดหวังมากนะ!]
ณ มุมมืดนั้น เปลวไฟสีน้ำเงินหม่นสองก้อนค่อยๆ ลอยเด่นขึ้นมา
โครงกระดูกแมวเดินออกมา ระยางค์ทั้งสี่ยาวและแข็งแรง อุ้งเท้าเดินไร้เสียง หางประกอบด้วยกระดูกสันหลังเป็นข้อๆ ค่อยๆ แกว่งไกวไปมาด้านหลัง
เปลวไฟสีน้ำเงินหม่นลุกไหม้อยู่ในเบ้าตา
[แมวผี (ระดับอีลิต), เลเวล 5]
น้ำเสียงเซี่ยชิงเยวี่ยยังคงสงบ: "มอนสเตอร์ความไวสูง ไม่คิดว่าตัวแรกจะเจอระดับอีลิตเลย... เจ้าเทียนซื่อ ยกโล่!
มันเร็วเกินไป โจมตีระยะไกลยากจะโดน รอให้มันกระโจนเข้ามาก่อนค่อยโจมตี อย่าสิ้นเปลืองพลังจิต!"
เจ้าเทียนซื่อยกโล่ขึ้นระดับอก ย่อตัวหลบอยู่หลังโล่
ลู่จือสิงมองแมวโครงกระดูกที่กำลังย่างกราย แล้วมองแถบสถานะของซอมบี้ตัวน้อยที่มีบัฟต่อเนื่องยาวเป็นหางว่าว พลันรู้สึกผิดต่อเจ้าแมวตัวนี้ขึ้นมาเล็กน้อย
ร่างสีเขียวเทาพุ่งออกจากข้างตัวลู่จือสิง
ซอมบี้ตัวน้อยพุ่งผ่านหูของเซี่ยชิงเยวี่ยและจางข่ายไปอย่างรวดเร็ว