"ยัง...ยังอยากได้อีก..."
เสียงงัวเงียดังออกมาจากอ้อมกอดของหนิงเซวียน ปนเสียงสะอื้นเล็กน้อย
หนิงเซวียนต้องก้มลงมองใบหน้าที่ใกล้แค่เอื้อม
อันหว่านซิง ภรรยาของเขา
ตอนนี้กำลังมองเขาด้วยสายตาพร่ามัว ใบหน้าแดงเรื่อ ริมฝีปากอ้าเล็กน้อย หายใจเบาและเร็ว
"อื้ม~"
เธอซุกตัวเขามาอีกครั้ง
หนิงเซวียนรู้สึกว่าตัวเองเริ่มมึนหัวอีกแล้ว
แต่เขาเพิ่งจะเสร็จและเข้าสู่ภวังค์ไปหยกๆ
ห้าปีก่อน ตอนที่เขาทะลุมิติมาที่นี่ เขาก็ตื่นขึ้นมาพร้อมระบบความชอบโดยไม่รู้ตัว
ระบบให้เขาไปช่วยหญิงสาวโรคซึมเศร้าที่คิดจะฆ่าตัวตาย ถ้างานล้มเหลวเขาจะตาย
แต่ไม่ว่าเขาจะทำอะไร อันหว่านซิงก็เย็นชาเสมอ
อันที่จริงเธอขี้กลัวเกินไป ไม่กล้าพูดอะไรสักอย่าง
ดังนั้นไม่ว่าเขาจะพยายามจีบยังไงก็มักจะขาดอะไรไปนิดหน่อย ความชอบเพิ่มช้าเกินไป เธอจึงคิดแต่จะฆ่าตัวตาย
ตอนนั้นเขาก็คิดว่า โลกนี้จะแตกสลายก็ช่างมัน งานนี้ใครอยากทำก็ทำไปเถอะ
แต่ต่อมาเขาก็พบเคล็ดลับ
จุดเปลี่ยนของเรื่องเกิดขึ้นในคืนฝนตกคืนหนึ่ง
อันหว่านซิงขังตัวเองอยู่ในห้องอีกแล้ว ไม่กินไม่ดื่มไม่พูด แค่อยากจะกระโดดลงไปจากชั้นบน
หนิงเซวียนเดินวนไปมาด้วยความร้อนใจ เขาทุ่มเทความพยายามไปมากมาย แถมยังเอาตัวเองเข้าไปพัวพันด้วย
หน้าตาขนาดนี้ ทำไมต้องฆ่าตัวตายด้วย
เขาไม่สนใจอะไรทั้งนั้นแล้ว ตรงไปกดเธอไว้กับกำแพงแล้วจูบอย่างรุนแรง
ความเป็นชอบ +1
ตอนนั้นเขานิ่งไปนาน
แล้วเขาก็จูบอีกครั้ง
ความเป็นชอบ +2
อันหว่านซิงไม่ได้ผลักเขาออกไป
เธอแค่เบิกตาสีหม่นๆ นั้นมองเขา เป็นครั้งแรกที่มีอย่างอื่นปรากฏในแววตา
ไม่ใช่ความเกลียดชังหรือความเย็นชา
แต่เป็นอะไรบางอย่าง...ที่พูดไม่ถูก อ่อนโยนนุ่มนวล
เอ่อ...ตั้งแต่นั้นมา ความคืบหน้าในการพิชิตใจเธอก็พุ่งทะยาน
ยิ่งลึกซึ้งขึ้นไปอีก ความชอบก็เพิ่มขึ้นเป็นร้อยเท่าพันทวี
ใช้เวลาสามเดือนเพื่อปีนไปถึง 1 แต่หลังจากนั้นใช้เวลาแค่หนึ่งอาทิตย์ก็ไต่ถึง 100
ต่อมาเขาก็ปล่อยวาง เอาความรู้ทางทฤษฎีทั้งหมดที่สะสมไว้หลายปี...
อืม...ความรู้สารพัด...มาลองปฏิบัติจริงทั้งหมด
บนโซฟา บนพื้น บนเคาน์เตอร์ครัว บนระเบียง ในห้องน้ำ แม้แต่บนโต๊ะกาแฟในห้องนั่งเล่น...
ความเป็นชอบของอันหว่านซิงก็เพิ่มขึ้นอย่างบ้าคลั่งตามไปด้วย
จาก 100 เป็น 1000
จาก 1000 เป็น 10000
จาก 10000 เป็น...
หนิงเซวียนจำไม่ได้แล้ว สรุปคือมันไม่มีขีดจำกัดแล้ว ทุกครั้งที่ตัวเลขเด้งขึ้นมาบนหน้าต่าง เขาก็ขี้เกียจนับ
...
อันหว่านซิงโผเขามาอีกครั้ง
"หว่านซิง เดี๋ยวก่อน ไม่ใช่เพิ่งจะ..."
"ไม่เอา เมื่อวานนายไม่สนใจฉันเลย... วันนี้ขออีกครั้งนะ ได้ไหม..."
ดวงตาที่คลอไปด้วยไอน้ำ มองเขาอย่างน้อย้อยน่าเวทนา
ทำได้แค่หายใจเข้าลึกๆ
ทำไม่ได้จริงๆ หว่านซิงตัวน้อยเซ็กซี่เกินไป
จะทำกี่รอบก็ยังรู้สึกดีเสมอ
ส่วนการทำซ้ำสองรอบติด มันก็แค่กิจวัตรประจำวันของเขา ไม่น่ากลัว ไม่น่ากลัว
...
"ชอบ...อาซวนน..." อันหว่านซิงในอ้อมกอดซุกตัวเขาอีกครั้ง เสียงนุ่มนวล
"ชอบที่สุดเลย..."
เธอเงยหน้ามองเขา ดวงตาคลอไอน้ำ ในรูม่านตาสะท้อนใบหน้าของเขา...
[ความเป็นชอบ +1987]
[ความเป็นชอบ +2146]
[ความเป็นชอบ +3092]
ตัวเลขบนหน้าต่างเริ่มพุ่งขึ้นอย่างบ้าคลั่งอีกครั้ง
ยิ่งเพิ่มยิ่งมาก ยิ่งเพิ่มยิ่งเร็ว แทบจะเต็มทั้งสายตา
หนิงเซวียนขี้เกียจดู
เขากำลังยุ่งอยู่กับเรื่องสำคัญ
[ความเป็นชอบ +4521]
[ความเป็นชอบ +5678]
[ความเป็นชอบ +...]
หน้าต่างระบบกระพริบวาบ
[คำเตือน! ความเป็นชอบเกิน 9999999 แล้ว กำลังจะเกินขีดจำกัดสูงสุด!]
[ข้อผิดพลาดที่ไม่รู้จัก! ข้อผิดพลาดที่ไม่รู้จัก! ข้อผิดพลาดที่ไม่รู้—]
เสียงดังชวนรำคาญ
อะไรกัน เขากำลังยุ่งอยู่กับเรื่องสำคัญกับหว่านซิงตัวน้อยอยู่นะ
ปิดการแจ้งเตือนของระบบทันที
โลกสงบสุข
อันหว่านซิงกำลังอ้าปากเล็กน้อยหายใจหอบ ขอบตาแดงก่ำ
ทั้งตัวเหมือนกระดาษที่ถูกขยำ หมกตัวอยู่ในอ้อมกอดเขา นิ้วยังกำชายเสื้อเขาแน่น
หนิงเซวียนยังคิดว่า เดี๋ยวบนโซฟาก่อน... แล้วค่อยอุ้มเธอไปที่ระเบียง
กลางดึกสงัด บนระเบียงน่าจะมีอารมณ์กว่า
เขาก้มลงไป เตรียมจะทำต่อ...
"ปัง!!!"
เสียงดังสนั่น
ไม่ใช่สิ อะไรเนี่ย
ระบบระเบิดแล้ว?
ระบบระเบิดแล้ว!
หนิงเซวียนรู้สึกแค่แสงสีขาววาบตรงหน้า โลกหมุนติ้ว
แล้วเขาก็ไม่รู้เรื่องอะไรอีกเลย
...
พอตื่นขึ้นมาอีกครั้ง
หนิงเซวียนพบว่าตัวเองยืนอยู่ที่ทางเดินในโรงเรียน
เขางงไปหมด
ก้มลงมองตัวเอง
เสื้อเชิ้ตสีขาว กางเกงขายาวสีดำ รองเท้าผ้าใบ ร่างกายสะอาดสะอ้าน
เขานิ่งไปสองสามวินาที นี่มันเกิดใหม่เหรอ?
แล้วเขาก็เงยหน้ามองห้องเรียนที่อยู่ปลายทางเดิน
ห้าปีก่อน?
"หนิงเซวียน! นายไปรังแกเขาอีกแล้วเหรอ!"
เสียงผู้หญิงดังมาจากด้านหลัง ปนด้วยความโกรธ
หนิงเซวียนหันกลับไป
ผู้หญิงผมสั้นใส่ชุดครูคนหนึ่งกำลังเดินตรงมาหาเขา คิ้วขมวดแน่น มือถือแฟ้มเอกสารบางๆ
เขาจำคนนี้ได้
เป็นครูประจำชั้นของอันหว่านซิง นามสกุลหลี่
"ฉันถามนายอยู่นะไง!" ครูหลี่เดินมาถึงหน้าเขา น้ำเสียงเข้มงวด
"ตอนนี้เพื่อนร่วมชั้นอันหว่านซิงมีสภาพจิตใจไม่มั่นคงมาก ถ้านายไปกระตุ้นเธออีก แล้วเกิดเรื่องขึ้น นายรับผิดชอบได้เหรอ?"
หนิงเซวียนมองเธอ แล้วพูดอย่างจนใจ: "ครูหลี่ ผมไม่ได้ไปรังแกเธอนะครับ"
"ไม่ได้รังแกเธอ? งั้นนายมาที่นี่ทำไม?"
"ผมมาช่วยเธอครับ"
"ช่วย? นายจะช่วยยังไง? ครั้งที่แล้วนาย..."
หนิงเซวียนเกาหัว
เขากลับมาถึงช่วงที่ยังไม่รู้จักวิธีปฏิบัติ ตอนที่ทำคะแนนความชอบตกต่ำสุดๆ งี้!
"ครั้งที่แล้วก็ครั้งที่แล้ว ครั้งนี้ไม่เหมือนเดิมแล้ว ผมรู้วิธีช่วยเธอแล้วล่ะ"
ครูหลี่จ้องเขา เห็นชัดว่าไม่เชื่อ
หนิงเซวียนก็ไม่คิดจะอธิบาย
เขาเลี่ยงเธอ แล้วรีบออกไปข้างนอก
หนีดีกว่า หนีดีกว่า
เขาต้องเก็บความคิดก่อน เรื่องนี้มันช่างเหลือเชื่อจริงๆ
เขาทำอะไรลงไป
เขาทำในสิ่งที่ชอบ
แล้วระบบระเบิด?!
เขาถูกแรงระเบิดทำให้เกิดใหม่?!
หายใจเข้าลึกๆ ได้แต่ตั้งสติก่อน
อย่างน้อยเขาก็รู้แล้วว่าทำยังไงถึงจะพิชิตใจเธอได้เร็วที่สุด
เอ่อ...หว่านซิงตัวน้อยที่ปากไม่ตรงกับใจ ต้องทำในสิ่งที่ชอบให้หนักๆ สิถึงจะถูก
เป็นโรคซึมเศร้าคิดจะฆ่าตัวตาย งั้นก็ต้องเริ่มต้นด้วยการตกต่ำอย่างหนักหน่วงก่อนสิ