จันทร์โลหิตสีแดงฉานลอยเด่นอยู่กลางฟ้า
【ติ๊ด—ผู้เข้าแข่งขันหมายเลข 07 แห่งหัวกั๋ว สิ้นสุดช่วงมือใหม่แล้ว แต่ค่าความมั่งคั่งยังไม่ถึงเกณฑ์!】
【เริ่มกลไกกำจัด!】
เสียงอิเล็กทรอนิกส์เย็นเยียบดังก้องไปทั่วท้องฟ้าเหนือหัวกั๋ว เมื่อมีแสงจันทร์โลหิตเป็นฉากหลัง จึงยิ่งหนาวเหน็บจับขั้วหัวใจ!
ขณะนั้นเอง ภายในห้องถ่ายทอดสดของผู้เข้าแข่งขันหมายเลข 07 หมอกสีเลือดลอยขึ้นจากพื้น พันรอบข้อเท้าของชายคนหนึ่ง
“ลูกสาวผมเพิ่งสามขวบ! เธอยังรอผมกลับไปอยู่เลย!” ชายคนนั้นคำรามลั่น ถูกหมอกพันธนาการจนขยับไม่ได้แม้แต่น้อย น้ำตากับน้ำมูกเปรอะเต็มหน้า “ขอร้องล่ะ! ให้โอกาสผมอีกสักครั้ง!”
“ผมขาดอีกแค่ 1 แต้มความมั่งคั่ง ขอเวลาอีกห้านาที ครั้งสุดท้ายแล้ว ผมสัญญากับลูกสาวไว้ ว่าจะต้องกลับไปให้ได้! ผม—”
ร่างของชายคนนั้นบิดงอฉับพลันราวกับเส้นบะหมี่ ถูกมือใหญ่ที่มองไม่เห็นบิดขยำเหมือนผ้าขนหนู
เสียงกรีดร้องดังมาจากขอบฟ้าอันไกลโพ้น ภาพถ่ายทอดสดเผยให้เห็นร่างชายคนนั้นระเบิดออก เลือดสาดกระเซ็น ราวกับทะลุจอไปเปรอะใบหน้าของผู้ชมทุกคน
【ผู้เข้าแข่งขันหมายเลข 07 แห่งหัวกั๋วเสียชีวิตแล้ว ทรัพย์สินของประเทศหัวกั๋วลดลง 5%】
โลกแห่งความจริง สถานีพลังงานแห่งหนึ่งทางตะวันตกเฉียงเหนือ
พนักงานเวรจ้องแผงควบคุมอยู่ จู่ ๆ เสียงสัญญาณเตือนก็ดังสนั่น
“เครื่องกำเนิดไฟฟ้าหมายเลข 3 ทำงานเกินกำลัง!”
“รีบตัดไฟเร็ว!”
“ตัดไม่ได้! ระบบควบคุมไม่ได้แล้ว!”
ตูม!
เปลวไฟพุ่งขึ้นฟ้า ส่องสว่างไปครึ่งหนึ่งของท้องราตรี
สถานีพลังงานเป็นอัมพาตจากแรงระเบิด เมืองใกล้เคียงสามแห่งไฟดับลงทันที
“ตายไปอีกคนแล้ว! นี่เป็นคนที่สามแล้วนะ!”
“ถ้ายังเป็นแบบนี้ต่อไป พวกเราก็ใกล้ตายกันหมดแล้ว!”
“จบเห่แล้ว พังหมดแล้ว”
......
ครึ่งเดือนก่อน เหตุการณ์ประหลาดปรากฏขึ้นอย่างกะทันหัน ธนบัตรกลายเป็นเศษกระดาษ พลังงานร่อยหรอจนเกือบหมด
ประเทศอื่น ๆ บังเอิญค้นพบว่า พร้อมกับสิ่งประหลาดยังมีบ้านประหลาดหลังหนึ่งปรากฏขึ้นด้วย เมื่อเปิดเข้าไปก็พบเหรียญคริสตัลสีม่วงสลับทองอร่าม
เหรียญชนิดนี้สามารถเติมพลังงานใหม่ให้แหล่งพลังงานที่ร่อยหรอ เพื่อใช้รักษาความต้องการในชีวิตประจำวัน
จนกระทั่งสิ่งประหลาดปรากฏตัวขึ้น เมืองแล้วเมืองเล่ากลายเป็นนรกบนดินในพริบตา ผู้คนไม่มีทางรับมือกับพวกมันได้เลย
ใครจะคิดว่าเพียงหนึ่งสัปดาห์ต่อมา สิ่งประหลาดกลับส่งตัวแทนไปเจรจากับแต่ละประเทศ โดยเรียกเก็บเหรียญม่วงทุกวัน แลกกับความปลอดภัยของประชาชน พูดง่าย ๆ ก็คือ “ค่าคุ้มครอง”
ตอนนั้นเองที่แต่ละประเทศได้รู้ว่า เหรียญชนิดนั้นเรียกว่าเหรียญม่วง
แต่เหรียญม่วงมีจำนวนน้อยเกินไป ต้องจ่ายทั้ง “ค่าคุ้มครอง” และยังต้องใช้รักษาความต้องการในชีวิตประจำวันของผู้คน จำนวนที่มีจึงไม่พออย่างสิ้นเชิง
เกมสยองขวัญที่ผสานกฎเกณฑ์เข้ากับชะตาประเทศจึงถือกำเนิดขึ้น
ตายในเกมก็คือตายในโลกจริง ประเทศยังถูกลงโทษด้วยการลดทอนทรัพย์สินอีกด้วย
นี่คือเกมเดิมพันด้วยชะตาของประเทศ และหัวกั๋วก็แพ้ติดต่อกันมาแล้วสามรอบ
.......
เซี่ยซีถูกเขย่าจนตื่น
แสงจ้าส่องเข้าตา เธอยกมือขึ้นบัง
พอลืมตาอีกครั้ง เพดานก็หายไปแล้ว
แสงสีแดงสาดลอดช่องหลังคามุงจากลงมา ราวกับมีรอยเลือดขีดอยู่บนพื้น
เซี่ยซีนิ่งอึ้งไปสามวินาที
“นี่ฉัน...ถูกลักพาตัวมาเหรอ?”
เธอก้มลงสำรวจตัวเอง
ชุดนอนยังอยู่ รองเท้าแตะก็ยังอยู่ ตัวเธอก็ยังอยู่ แค่สถานที่ไม่ใช่ที่เดิม
ก่อนนอนเธอยังนอนเล่นโทรศัพท์อยู่ในห้องเช่า เล่นไปได้ครึ่งหนึ่งก็เผลอหลับไป
ตื่นมาอีกที ทำไมถึงมาโผล่ที่นี่ได้ล่ะ
กระท่อมมุงจากหลังหนึ่ง
ทั้งเก่าและผุพัง แถมยังมีกลิ่นอับชื้นฉุนจมูก
มีโต๊ะเก่า ๆ กับม้านั่งตัวเล็ก ไม่มีแม้แต่เตียงสักหลัง มุมห้องยังมีกองฟางแห้งสีดำคล้ำกองอยู่
ฝ่ามือมีของบางอย่างทิ่มอยู่
เซี่ยซีแบมือออก
เหรียญทองแดงหนึ่งเหรียญ มีสนิมเกาะเต็มไปหมด ขอบเหรียญกลับถูกขัดจนเป็นเงา
ภาพตรงหน้าพร่าเลือนไป ก่อนจะมีหน้าต่างแสงปรากฏขึ้น
【ยินดีต้อนรับสู่เกมชะตาประเทศแห่งความมั่งคั่ง】
【หมายเลขผู้เข้าแข่งขัน: 07】
【สัญชาติ: หัวกั๋ว】
【โปรดอ่านกฎให้ละเอียด】
ข้อมูลจำนวนมหาศาลหลั่งไหลเข้าสู่สมอง เซี่ยซีรู้สึกเหมือนหัวจะระเบิด จึงกุมศีรษะแล้วทรุดลงนั่งยอง ๆ
สามนาทีต่อมา เธอก็ทำความเข้าใจข้อมูลทั้งหมดได้
เกมชะตาประเทศนี้เพิ่งเปิดมาได้สามวัน เธอยังไม่รู้กฎของเกม แต่ตอนนี้เข้าใจแล้ว
พูดง่าย ๆ ก็คือ วัดดวง!
เนื้อหาเกม: โยนเหรียญ
ระดับเหรียญ: เหรียญทองแดง เหรียญเงิน เหรียญทอง เหรียญม่วง
เหรียญมีเพียงสองด้าน ด้านหนึ่งเป็นหน้ายิ้ม อีกด้านเป็นหน้าร้องไห้
โยนได้หน้ายิ้มก็ได้เงิน โยนได้หน้าร้องไห้ก็โดนลงโทษ
ช่วงมือใหม่มีสามวัน ต้องหาแต้มความมั่งคั่งให้ได้ 100 แต้มจึงจะผ่านช่วงมือใหม่ได้ ใครหาไม่ครบจะถูกกำจัด
กฎข้ออื่นต้องลองค้นหาด้วยตัวเอง
เซี่ยซีกลืนน้ำลาย
“โยนเหรียญ? ต้องเอาชีวิตไปเสี่ยงด้วยเหรอ?”
ตั้งแต่เด็กเธอก็เป็นคนดวงดี
ซื้อเครื่องดื่มทีไรก็ได้ “เปิดฝาได้อีกขวด” ทุกที เดาข้อสอบปรนัยก็ถูกถึงแปดในสิบข้อ แม้แต่จับรางวัลที่ซูเปอร์มาร์เก็ตข้างล่างก็ยังได้หม้อหุงข้าว
แต่จะเอามาเทียบกันได้ยังไง ที่นี่ดวงหมายถึงชีวิตเลยนะ!
เซี่ยซีแตะไอคอนเหรียญบนหลังมือ แผงระบบสีฟ้าอ่อนปรากฏขึ้น เธอเปิดหน้าข้อมูลส่วนตัว
【ผู้เข้าแข่งขัน: เซี่ยซี】
【หมายเลข: 07】
【ค่าความมั่งคั่ง: 0】
【พลังกาย: 50/50】
【เหรียญทองแดง: 1】
เซี่ยซีจ้อง【เหรียญทองแดง: 1】อยู่ห้าวินาที
“เหรียญเดียว?”
เธอมองซ้ำอีกครั้ง
ก็ยังมีเหรียญเดียว
เธอขยี้ตาอีกที ตัวเลขก็ยังไม่เปลี่ยน
กฎเขียนไว้ชัดเจน เหรียญทองแดงเริ่มต้นมีตั้งแต่ 1 ถึง 10 เหรียญ โดยสุ่มจำนวน
เธอได้เหรียญทองแดงต่ำสุด ส่วนพลังกาย 50 ก็เป็นค่าต่ำสุดเหมือนกัน
“ดวงดีของฉันหนีออกจากบ้านไปแล้วเหรอ? หรือมันไม่ได้ขึ้นรถมาด้วยตั้งแต่แรก?”
เซี่ยซียังไม่ยอมแพ้ ค้นกระท่อมมุงจากจนทั่ว กองฟางก็ไม่มี ใต้โต๊ะก็ไม่มี ตามซอกกำแพงก็ไม่มี
มีแค่เหรียญเดียวจริง ๆ
“อาจเป็นเพราะเข้าเกมกะทันหันเกินไป ดวงดีของฉันเลยตามมาไม่ทันก็ได้!”
เธอผลักประตูออกไป ด้านนอกมีแสงสีแดงปกคลุมพื้น พร้อมกับความมืดมิดไร้ขอบเขต มองอะไรไม่เห็นเลย
กฎบอกว่ากระท่อมมุงจากในช่วงมือใหม่ปลอดภัยอย่างแน่นอน
แต่ถ้าออกจากประตูไปแล้วก็ไม่แน่
เซี่ยซีปิดประตู ลงกลอนให้เรียบร้อย แล้วกลับไปนั่งบนม้านั่ง
ในเวลาเดียวกัน ภายในห้องถ่ายทอดสดของเซี่ยซี
“มีคนมาอีกแล้วเหรอ? สาวคนนี้ดูอายุแค่ยี่สิบต้น ๆ เองนะ”
“เดี๋ยวก่อน จำนวนเหรียญทองแดงบนแผงสถานะเธอเท่าไหร่?”
“1 เหรียญ? ฉันตาฝาดหรือเปล่า?”
“เหรียญทองแดง 1 เหรียญ! ฮ่า ๆ ๆ เปิดเกมมาเป็นตัวซวยชัด ๆ!”
“พลังกาย 50 เหรียญทองแดง 1 ระบบเลือกมาเป็นตัวประกอบตายแท้ ๆ”
“หัวกั๋วจบเห่แล้ว เพิ่งตายไปคนหนึ่ง ยังส่งคนมาให้ตายอีก”
“รอตายได้เลย ไอ้ตัวถ่วง”
“สาว ๆ ฉันไปดูห้องถ่ายทอดสดของประเทศประภาคารแล้วนะ ผู้เข้าแข่งขันที่นั่นเริ่มมาก็ได้เหรียญทองแดง 8 เหรียญ โยนไปจนได้แต้มความมั่งคั่ง 30 แต้มแล้ว”
“อย่าเพิ่งไปสิ ดูว่าสาวคนนี้จะตายยังไง ถือเป็นความบันเทิงก็แล้วกัน”
“คนข้างบน ทำความดีไว้บ้างเถอะ”
“เวลาแบบนี้ทำดีแล้วช่วยให้รอดชีวิตได้หรือไง?”
......
ภายในห้องควบคุมของทางการ เจ้าหน้าที่ระดับสูงหลายคนจ้องแผงสถานะของเซี่ยซี สีหน้าดูไม่สู้ดีนัก
“เหรียญทองแดง 1 เหรียญ พลังกาย 50” ชายวัยกลางคนสวมแว่นดันกรอบแว่นขึ้น “นี่เป็นค่าตั้งต้นที่ต่ำที่สุดเท่าที่เรารู้ในตอนนี้”
“ต้องหาแต้มความมั่งคั่งให้ได้ 100 แต้มในสามวัน เหรียญทองแดงโยนหนึ่งครั้งได้ 1 แต้ม ต่อให้ได้หน้ายิ้มทุกครั้งก็ต้องโยน 100 ครั้ง พลังกาย 50 แต้ม โยนได้แค่ 50 ครั้งเท่านั้น”
“เว้นแต่เธอจะกระตุ้นกลไกรางวัลได้ แถมต้องเป็นรางวัลก้อนใหญ่ด้วย”
“โอกาสล่ะ?”
“ไม่ถึง 3%”
ห้องควบคุมตกอยู่ในความเงียบ
ครู่ใหญ่ มีคนเอ่ยขึ้นว่า “เตรียมต้นแบบประกาศการเสียชีวิตฉบับที่สี่ไว้เถอะ”
……
ในกระท่อมมุงจาก เซี่ยซียังไม่รู้ว่าตัวเองถูกตัดสินให้ตายไปแล้ว
เธอนั่งอยู่บนม้านั่ง วางเหรียญทองแดงลงบนโต๊ะ
แสงจันทร์โลหิตทำให้เหรียญทองแดงเปล่งประกายสีแดงคล้ำ
“เหรียญทองแดงหนึ่งเหรียญ โยนหนึ่งครั้งได้แต้มความมั่งคั่ง 1 แต้ม” เซี่ยซีนับนิ้วคำนวณ “สามวัน ต้องได้ 100 แต้ม โยนหนึ่งครั้งใช้พลังกาย 1 แต้ม มีพลังกายทั้งหมด 50 แต้ม”
“หมายความว่าฉันต้องได้หน้ายิ้มทุกครั้ง แถมยังต้องหวังให้กระตุ้นรางวัลด้วย ไม่งั้นฉันได้ตายแหง ๆ”
“ยากกว่าข้อสอบคณิตศาสตร์ข้อสุดท้ายของเกาเข่าอีกนะเนี่ย”
ถึงจะบ่นไปอย่างนั้น แต่เซี่ยซีรู้ดีว่ากลัวไปก็ไม่มีประโยชน์ ถ้าไม่อยากตายก็ต้องกัดฟันโยนเหรียญ
เธอยื่นนิ้วไปกดขอบเหรียญทองแดงไว้
“สวรรค์ ตั้งแต่เล็กจนโตฉันไม่เคยขออะไรจากท่านเลย”
“ครั้งนี้ฉันขอให้ดวงดีแบบนี้ต่อไปด้วยเถอะ ขอร้องล่ะ!”
พูดจบ เธอก็ดีดปลายนิ้วอย่างแรง
เหรียญทองแดงลอยขึ้น ก่อนจะหมุนคว้างอย่างรวดเร็วกลางอากาศ
สายตาของเซี่ยซีติดตามเหรียญไป
เสียงหัวใจเต้นดังราวกับกลอง
เหรียญตกลงบนโต๊ะ กระดอนหนึ่งที แล้วกระดอนอีกที
หมุนติ้ว กระโดดโลดเต้น ฉันหลับตาอยู่...ไม่สิ ผิดช่องแล้ว
หมุนช้าลง โยกไปมา จนกระทั่งล้มลง
เหนือแผงสถานะของเซี่ยซี พลันมีแสงสีทองเจิดจ้าปรากฏขึ้น