หลังจากออกจากบ้านใหญ่ โจวหยางก็ถอนหายใจยาวๆ!
คำพูดที่เขาเพิ่งพูดไปนั้นครึ่งจริงครึ่งเท็จ และพ่อตาก็เคยเป็นทหารลาดตระเวนมาก่อน สายตาคมกริบ ขาดความระมัดระวังเพียงนิดเดียวก็อาจโดนจับพิรุธได้!
โชคดีที่ที่ผ่านมาเขาเป็นคนตรงไปตรงมา จึงทำให้พ่อตาเชื่อคำพูดของเขาชั่วคราว!
อีกอย่าง เหตุผลที่เขาใช้เรื่องพี่สะใภ้สี่คลอดเป็นข้ออ้างพาเซินเฉินลู่และเหลียงเยว่ไปที่ตัวเมือง ก็เพื่อปกป้องพวกเธอทั้งสองคนจริงๆ
แต่อีกด้านหนึ่งก็เพื่อจงนาเช่นกัน!
เขารู้ดีว่าตอนจงนาคลอดนั้นอันตรายแค่ไหน เกือบเอาชีวิตไม่รอดทั้งแม่และลูก
ถึงแม้สุดท้ายจะโชคดีคลอดลูกออกมาได้ แต่ร่างกายก็เสียหาย และลูกก็ไม่แข็งแรงเท่าที่ควร
เมื่อรู้เรื่องแบบนี้แล้ว จะปล่อยให้โศกนาฏกรรมเกิดขึ้นซ้ำรอยเดิมไม่ได้!
ส่วนเรื่องหลินหว่านหว่านที่พูดถึงทีหลัง ก็เป็นเรื่องครึ่งจริงครึ่งเท็จเหมือนกัน!
ความจริงที่ว่าหลินหว่านหว่านถูกข่มขืนแล้วถูกบังคับให้แต่งงานกับเฉินจินนั้นไม่ผิด แต่ที่โจวหยางรู้เรื่องพวกนี้ ไม่ใช่เพราะหลินหว่านหว่านบอกเขา
แต่เป็นเพราะชาติก่อนเขาได้สืบรู้มาเพื่อแก้แค้นให้หลี่โหย่วเวย
เพียงแต่ตอนนั้นไม่ว่าจะเป็นหลี่เฟิงเหนียน หลี่โหย่วเวย หรือแม้แต่หลินหว่านหว่านผู้เป็นคนเกี่ยวข้องก็เสียชีวิตไปหมดแล้ว!
และเพราะรู้เรื่องนี้ โจวหยางจึงไม่ได้ลงมืออะไร และไม่ไปจับผิดเรื่องของเหาโหวสาม
เพราะแค่เรื่องของหลินหว่านหว่านเรื่องเดียว ก็เพียงพอที่จะทำให้ตระกูลเฉินไม่มีทางตั้งตัวได้