ร้านอาหารของรัฐ!
ครั้งแรกที่มาที่นี่กินข้าว หลี่โหย่วเวยดูตื่นเต้นเล็กน้อย พอเข้าไปก็ไม่พูดอะไรสักคำ
กลับเป็นเป่าเอ๋อร์ที่ตื่นเต้นเล็กน้อย นั่งอยู่บนเก้าอี้ไม้ มองลูกค้าคนอื่นๆ รอบข้างด้วยความอยากรู้อยากเห็น
และทุกคนก็ยิ้มแย้มให้เด็กสาวที่เหมือนตุ๊กตากระเบื้องแบบนี้ แถมยังมีลูกค้าบางคนแกล้งแหย่เธอข้ามโต๊ะด้วยซ้ำ
ยังไม่ทันที่พนักงานจะเข้ามาถาม หลี่โหย่วเวยก็เห็นเมนูและราคาที่ติดอยู่บนผนัง
เมื่อเธอเห็นว่าผัดผักง่ายๆ จานหนึ่งราคา 2 เหมา จู่ๆ ก็เกิดลางสังหรณ์ไม่ดีขึ้นมาในใจ รีบมองหาหมูสามชั้นตุ๋นที่เป่าเอ๋อร์เฝ้าฝันถึงบนผนังทันที
หมูสามชั้นตุ๋น – 1.2 หยวน!
ราคานี้ทำให้หลี่โหย่วเวยรับไม่ได้จริงๆ!
ตอนนี้เนื้อหมูชั้นดีหนึ่งจินที่สหกรณ์ขายก็แค่ 7 เหมา หมูสามชั้นตุ๋นหนึ่งจานเห็นๆ ว่ายังไม่ถึงหนึ่งจิน กลับต้องจ่ายถึงหนึ่งหยวนสองเหมา ในสายตาเธอมันไม่คุ้มค่ามากๆ
"แพงเกินไป เราไปกันเถอะ!"
โจวหยางยิ้มแล้วพูดว่า "แพงก็แพงหน่อย แต่เราก็ไม่ได้มากินทุกวัน ถือว่าเปลี่ยนบรรยากาศก็แล้วกัน!"
"งั้นเราสั่งผัดผักจานเดียวเถอะ อาหารเนื้อถ้าซื้อเนื้อกลับไปทำเองที่บ้านก็ได้ ประหยัดกว่าเยอะ!"
โจวหยางไม่ได้พูดอะไร แต่หันไปทางพนักงานที่อยู่ไม่ไกลแล้วตะโกนว่า "คุณพี่ สั่งอาหาร!"
ตอนนั้นเองพนักงานสาวคนหนึ่งก็เดินเข้ามาถามว่า "คุณพี่ อยากทานอะไรคะ?"
"หมูสามชั้นตุ๋นจานหนึ่ง ไข่กับสาหร่ายทะเลต้มซุปหนึ่งชาม แล้วก็ข้าวสามถ้วย!" โจวหยางพูด
"ได้ค่ะ รอสักครู่!"