"ปัง!"
ประตูศาลเจ้าทรุดโทรมถูกเตะจนเปิดกระแทกไปด้านหลัง เหาโหวสามที่ซ่อนอยู่หลังประตูไม่ทันตั้งตัว ถูกประตูไม้ผุ ๆ ชนเข้าอย่างจัง
รู้สึกถึงความอุ่นที่จมูก เหาโหวสามรู้ทันทีว่าเลือดกำเดาไหลแน่นอน
ใช้แขนเสื้อเช็ดคราบเลือด เหาโหวสามออกมาจากที่ซุ่มทันที พลางพูดด้วยความโกรธ: "ไอ้หนูสกุลโจว กล้าตามมาถึงที่นี่ กล้าหาญจริง ๆ นี่!"
นอกศาลเจ้าทรุดโทรม โจวหยางจ้องเขม็งไปที่เหาโหวสามซึ่งดูราวกับปีศาจร้าย พลางตะโกนถาม: "เซินปัญญาชนอยู่ไหน นายทำอะไรนาง?"
"ฮ่า ๆ ๆ นายเป็นห่วงคนรักของนายสินะ เสียดายที่มานี่สายไปแล้ว ผู้หญิงคนนั้นถูกข้าเล่นจนพังไปแล้ว!" เหาโหวสามพูดพร้อมรอยยิ้มหยาบคาย สีหน้าแสนลามก
"ไอ้สารเลว..."
ด้วยความโกรธจัด โจวหยางไม่คิดถึงอันตรายอีกต่อไป ถือไม้เท้าพุ่งตรงเข้าใส่เหาโหวสาม
เหาโหวสามเห็นโจวหยางทนยั่วยุไม่ได้พุ่งเข้ามาจริง ๆ ใบหน้าเผยรอยยิ้มเย็นชาแห่งแผนการสำเร็จ กำค้อนในมือแน่น
เขาก็เป็นคนโหดเช่นกัน เมื่อตัดสินใจหนีแล้ว ย่อมไม่กลัวเรื่องจะบานปลาย
ดังนั้น เขาตัดสินใจจะทำให้ไอ้หนูปัญญาชนที่มาขวางเรื่องของเขาพิการทันที
แต่สิ่งที่เขาไม่คาดคิดคือ เมื่อโจวหยางพุ่งเข้ามาแล้ว กลับไม่ลงมือทันที แต่ถือไม้เท้าเดินวนรอบตัวเขาพลางตะโกนโวยวายไม่หยุด
ท่าทางนี้ทำเอาเหาโหวสามงงไปเลย ไอ้หนูนี่ทำตัวเหมือนหมาบ้า ทั้งหอนทั้งเห่าจะเอาแบบไหนกัน มาขู่เขาหรือไง?