เช้าวันรุ่งขึ้น ยังไม่ทันที่สมาชิกสหกรณ์ในหมู่บ้านจะไปทำงาน ก็ได้ยินเสียงประทัดดังเปรี๊ยะป๊ะมาจากทางทิศตะวันออกของหมู่บ้าน
ทุกคนต่างรู้ดีว่า นี่คือประเพณีฉลองวันเกิดครบรอบ 70 ปีของผู้ใหญ่บ้านเฉินผู้เฒ่า
และแล้ว เมื่อถึงเวลามอบหมายงาน เฉินเจี้ยนหมิงก็ถือโอกาสนี้บอกเรื่องดังกล่าวแก่ทุกคนทันที
เฉินเจี้ยนหมิงกล่าวถ่ายทอดความตั้งใจของคุณปู่ของเขาโดยตรง ใจความว่า วันนี้เป็นวันเกิดครบรอบ 70 ปีของท่าน ไม่ขอเชิญใครเป็นการเฉพาะ หากใครมีเวลาตอนเที่ยงก็ไปร่วมงานเลี้ยงที่บ้านได้ ถ้าไปไม่ได้ก็ไม่เป็นไร
เมื่อฝูงชนแยกย้ายกันไป หลี่เฟิงเหนียนก็เรียกโจวหยางไปที่ห้องทำงาน
"ข้าเห็นปัญญาชนหนุ่มสาวหลินกลับมาแล้ว เจ้าเห็นนางหรือไม่?"
โจวหยางตอบทันทีว่า "เห็นแล้ว แต่ตอนนั้นเฉินจินอยู่ข้างๆ จึงไม่ได้พูดคุยอะไรกันละเอียด!"
"แล้วเจ้าจะบอกเรื่องนั้นกับนางเมื่อไหร่?"
"ตอนเที่ยงนี่แหละ!"
"ตอนเที่ยง? เจ้าจะไปอวยพรวันเกิดผู้เฒ่าเฉินงั้นหรือ?" หลี่เฟิงเหนียนถามด้วยความประหลาดใจ
"ข้าไม่ไปดีกว่า กันเก้อเขิน ส่วนพี่ใหญ่ก็ไปไม่ได้เหมือนกัน ให้เขาช่วยข้าทำธุระตอนเที่ยง!" โจวหยางกล่าว
"ธุระอะไร?"
"เดี๋ยวข้าจะไปบอกพี่ใหญ่เอง!"
"ได้!"
"พ่อ ตอนเที่ยงให้เสี่ยวเวยและเป่าเอ๋อร์ตามพ่อไปร่วมงานเลี้ยงด้วย ช่วยดูแลแม่ลูกสองคนนั้นแทนข้าด้วยนะ!" โจวหยางกล่าวอีกครั้ง
หลี่เฟิงเหนียนขมวดคิ้วแล้วพูดว่า "เจ้าคิดจะทำอะไรกันแน่?"
โจวหยางนิ่งไปครู่หนึ่ง แล้วพูดว่า "พ่อ ไม่มีอะไรหรอก แค่กังวลว่าจะมีคนจนตรอกทำอะไรบ้าๆ แต่ความเป็นไปได้ไม่สูงนัก!"