เมื่อได้ยินว่าตำรวจจะมาค้นบ้านของหัวหน้าหน่วยเฉิน สมาชิกสหกรณ์ทั้งสองหน่วยของหมู่บ้านปาเป่าเหลียงต่างก็ทิ้งงานกันหมด รีบวิ่งไปที่บ้านตระกูลเฉินเพื่อดูเรื่องสนุก
ไม่นาน หลูโยวหมิงและคนอื่น ๆ ก็มาถึงบ้านของเฉินเจี้ยนอิ้ง!
และเบื้องหลังพวกเขาคือฝูงชนที่แน่นขนัด ท่าทางแบบนั้น ถ้าไม่รู้ก็คงคิดว่าไปรบกันมา!
เนื่องจากการค้นจำเป็นต้องมีคู่กรณีและพยานผู้รับรองอยู่ในที่เกิดเหตุ หลี่กุ้ยหลาน เฉินจินและแม่ลูกจึงถูกควบคุมตัวมาที่นี่ด้วย
นอกจากนี้ เฉินซิน หลี่เฟิงเหนียนและจางเกินวั่งซึ่งเป็นผู้ใหญ่บ้านหลายคนก็ถูกใช้เป็นพยาน พาตามหลูโยวหมิงและคณะเดินเข้าไปในบ้านตระกูลเฉิน
ตอนนี้บ้านเฉินยังคงสภาพเดิมตั้งแต่ตอนที่โจวหยางและคนอื่น ๆ จากไป แม้แต่เชือกไนลอนครึ่งเส้นที่หลินหว่านหว่านใช้ผูกคอตายก็ยังห้อยอยู่บนคานบ้าน
หลูโยวหมิงเดินเข้าไป วนดูห้องไม่กี่ห้อง จากนั้นชี้ไปที่ตู้แดงใหญ่ตรงข้ามเตียงเตาแล้วพูดว่า "เปิดมัน!"
ได้ยินคำพูดของหลูโยวหมิง หลี่กุ้ยหลานรีบตะโกนทันที: "อย่านะ ตู้นั้นของบ้านเรา พวกแกมีสิทธิ์อะไรจะมาเปิด!"
หลูโยวหมิงตอบทันที: "พวกเรามาตามคำสั่งค้น เธอไม่มีสิทธิ์ขัดขวาง เปิด!"
ตามคำสั่งของหลูโยวหมิง ทหารตำรวจคนหนึ่งก็หาชะแลงและค้อนมา ทุบกุญแจบนตู้จนหลุดในพริบตา
จากนั้น หลูโยวหมิงสั่งให้เปิดตู้แดงใหญ่ต่อหน้าทุกคน
เมื่อตู้ถูกเปิดออก ทุกคนก็ต้องตะลึง
ในตู้แดงสูงครึ่งคนแบบที่เห็นทั่วไปในชนบท กลับเต็มไปด้วยของดี ๆ มากมาย นมผงมอลต์ น้ำผึ้ง น้ำตาลทรายขาว น้ำตาลทรายแดง ขนมปัง ขนมหวาน ครบครันจริง ๆ ราวกับชั้นวางของในสหกรณ์