กลับมาจากบ้านใหญ่ โจวหยางก็แกะพัสดุที่ท่านสวีส่งมาให้ทันที!
ที่เห็นเป็นอันแรกคือซองเอกสาร ยังติดผนึกอยู่ มีตราสีแดงขนาดใหญ่ประทับอยู่
พอแกะออกมา ข้างในมีสมุดปกแดงสองเล่ม เล่มใหญ่กับเล่มเล็ก!
เล่มใหญ่กว่าคือใบรับรองคุณวุฒิวิชาชีพ ปกแดงตัวอักษรสีทอง: ใบรับรองคุณวุฒินักแปลภาษาต่างประเทศ (ภาษาอังกฤษ)
ข้างในมีเนื้อหาสองหน้า หน้าแรกเขียนชื่อโจวหยางและระดับของนักแปลมืออาชีพ
หน้าที่สองระบุว่าใบรับรองออกโดยหน่วยงานบาง และใช้ได้เฉพาะตัวเท่านั้น เป็นต้น
โดยสรุป ใบรับรองวิชาชีพนี้ดูเป็นมาตรฐานและประณีตมาก เห็นได้ชัดว่ามีมูลค่าไม่น้อย!
ส่วนเล่มเล็กกว่าคือบัตรทำงาน!
เมื่อเทียบกันแล้ว อันนี้หยาบกว่ามาก!
ปกพลาสติกสีแดงพิมพ์ตัวอักษรใหญ่ "บัตรทำงานสำนักแปลแห่งชาติ" ข้างในมีกระดาษแข็งพับครึ่ง
ด้านซ้ายบันทึกหมายเลขใบรับรองและข้อมูลพื้นฐานของโจวหยาง รวมถึงชื่อ เพศ อายุ หน่วยงานที่สังกัด และวันที่ออกบัตร เป็นต้น
ถึงกับมีรูปถ่ายตอนโจวหยางอายุน้อยๆ สมัยก่อนอยู่ด้วย แล้วยังมีตราปั๊มนูนอีก
โจวหยางจำได้ว่ารูปนี้ถ่ายตอนจบมัธยมปลาย ตัวเขาเองยังไม่มีเลย ไม่รู้ว่าพวกเขาหามาจากไหน
แต่นี่ก็พิสูจน์ทางอ้อมได้ว่า หน่วยงานที่เกี่ยวข้องตรวจสอบตัวตนของเขาอย่างเข้มงวดจริงๆ!
มองสมุดปกแดงสองเล่มในมือ โจวหยางรู้สึกสบายใจขึ้นมากในทันที