อวี๋เจียวเจียวกับพวกจากไปแล้ว
ฉู่เล่อเซียวมองเพื่อนร่วมกลุ่มจากไปทีละคน พลันรู้สึกกระอักกระอ่วนหนักกว่าเดิม
เธอกำชายเสื้อแน่น จ้องปลายเท้าตัวเอง
ตั้งแต่มาอยู่ในโลกแห่งราตรีนิรันดร์ เธอก็ตัดสินใจเข้าร่วมห้องของเสี่ยวอวี๋ทันที ใช้ชีวิตกินอยู่หลับนอนด้วยกันทุกวัน
แต่ตอนนี้ เธอกลับรู้สึกว่างเปล่าในใจ
ทุกคนที่นี่ช่างเป็นคนแปลกหน้าหมด
เธอไม่รู้ว่าควรทำอย่างไร
เฉินอั้นเห็นท่าทางตื่นตระหนกของเธอ จึงยังไม่รีบพูดเรื่องพรสวรรค์ของเธอ
แต่เรียกไป๋เมิ่งเจี๋ยมาก่อน
"อาจารย์ไป๋ รบกวนช่วยดูแลเธอหน่อย หยิบขนมปังกับน้ำแร่ให้เธอหนึ่งชุด"
ตอนที่สาว ๆ เปิดแผงควบคุมให้ดูเมื่อครู่ ค่าความอิ่มของพวกเธอไม่สูงนัก และค่าสถานะก็เป็น 1 หมด
เกรงว่าหลายวันมานี้ ค่าความอิ่มของเธอคงยังไม่ถึงระดับที่จะแลกแต้มค่าสถานะอิสระได้เลยกระมัง
"ได้"
ไป๋เมิ่งเจี๋ยตอบรับ
เธอเดินมาหยุดข้างฉู่เล่อเซียวแล้วพูดอย่างอ่อนโยนว่า "มากับฉันเถอะ"
ห้องไม่กว้างนัก เตียงเดียวกินพื้นที่ไปไม่น้อย
แถมยังมีเฟอร์นิเจอร์อื่นอีก
ตอนนี้เพิ่มคนมาอีกหนึ่ง จึงค่อนข้างแออัด
ฉู่เล่อเซียวถึงได้กล้ามองสำรวจห้องนี้อย่างละเอียดขึ้นบ้างในตอนนี้
พอมองเท่านั้น เธอถึงได้ตระหนักว่าห้องนี้ไม่เพียงกว้างกว่าที่พวกเธออยู่มาก
ของใช้ก็ครบครัน
มีเตียงนอนสบาย มีเก้าอี้เอนหลัง แม้แต่โถส้วมก็ยังมี!
ต้องรู้ว่าพวกเธอจะไปขับถ่ายที ต้องพากันลงไปหาพุ่มไม้ข้างล่าง
ขนาดนั้นยังต้องระแวงระวังเป็นพิเศษ
กลัวโดนพวกคนร้ายจับจ้อง
ไม่เพียงเท่านั้น หน้าต่างห้องพวกเขาดูอลังการมาก