"ถ้ากล้าขโมยของฉัน ฉันจะสั่งสอนมันให้หนักเลย!"
ไป๋ลู่เงยคางขึ้น ท่าทางอหังการ
เธอไม่ใช่ก้อนแป้งที่ใครอยากจะปั้นยังไงก็ได้ตามใจ
ของเธอไม่ใช่ใครจะมาขโมยก็ขโมยได้!
"ใช่แล้ว! การขโมยของมันน่าอาย จับได้ต้องสอนมันเอาให้จัดเต็ม!"
ฉู่เล่อเซียวพองแก้ม พูดอย่างจริงจังสุดตัว
แม้ปกติเธอไม่จำเป็นต้องออกไปข้างนอก แค่อยู่ในห้องช่วยเจียงไหลทำงานก็พอ
แต่การลงโทษขโมยแบบนี้ เธอย่อมร่วมด้วยแน่นอน
เฉินอั้นมองทั้งสองคุยกันอย่างจริงจัง ก็ไม่ขัดจังหวะ
หากยื่นมือเข้าไปในกระเป๋า หยิบหนังสือสกิลออกมาสองเล่ม
หนึ่งคือหนังสือทักษะสุ่ม
อีกหนึ่งคือคัมภีร์ทักษะธาตุ
ทั้งหมดได้มาจากการเปิดหีบสมบัติวันนี้
เขาเพิ่งว่าได้มาแค่นี้มันน้อยเกินไป
จนได้เห็นข้อความในห้องแชทนั่น เขาถึงจะรู้ว่าดวงตัวเองยังดีอยู่
อย่างน้อยที่สุด เขาเปิดกล่องของขวัญแต่ละครั้งก็จะมีสิ่งของประเภทนี้ติดมาด้วย
ไป๋ลู่เห็นหนังสือสกิลสองเล่มตรงหน้าเฉินอั้น ก็ยักไหล่หัวเราะกรุด
"ถ้าพวกผู้พักอาศัยที่ครวญในห้องแชทว่าไม่เห็นแม้แต่เงาหนังสือสกิล เห็นผลงานของสามีแล้ว คงจะหามุมเงียบ ๆ ร้องไห้กันทั้งที่ยิ้มกันยกใหญ่"
ฮั่วลิ่งเอ๋อก็ยิ้มสดใสเสริมต่อ
"นั่นสิ คนอื่นแม้แต่เล่มเดียวยังไม่ได้ แต่เจ้าของห้องของพวกเราทั้งที่มีทักษะครบสี่แล้ว ยังได้หนังสือสกิลใหม่อีกสองเล่ม"
คนอื่นพูดกันว่าหนังสือสกิลเปิดให้เจอยากมาก
เคยได้ยินมา แต่ตัวเองไม่เคยได้เปิดเจอเลย
และคนที่พูดแบบนี้ไม่ใช่กลุ่มเล็ก ๆ แต่เป็นคนส่วนใหญ่