พอหลี่เจี่ยเดินเข้ามา กลิ่นหอมก็ลอยมาเตะจมูก
เขาถลึงตาโต
ตายแล้ว
หัวหน้าเฉินตอนนี้สะอาดเอี่ยมจริงๆ
ผมเปียกชื้น เห็นได้ชัดว่าเพิ่งสระเสร็จ
แล้วก็มีกลิ่นหอมด้วย
ดูท่าใช้แชมพู
แม้แต่เสื้อผ้าก็เป็นชุดใหม่เอี่ยม
หลี่เจี่ยคิดถึงแชมพูขวดลิตรที่รีเฟรชในร้านค้าเมื่อสองวันก่อน
ดูท่า หัวหน้าเฉินผู้ไร้ซึ่งมนุษยธรรมของเขาจะซื้อของนั่นมาแล้ว
มีเงินจริงๆ ก็ทำอะไรได้ตามอำเภอใจจริงๆ นะ
"หัวหน้าเฉิน ผมมารับแตงโมครับ"
"อื้ม นี่คือแตงโมที่ทีมออกไปวันนี้สมควรได้ แจกจ่ายกันเองเลย"
เฉินอั้นวันนี้เอาแตงโมมาเป็นแรงจูงใจ ตั้งแต่แรกก็ไม่ได้คิดจะเบี้ยวหนี้
อีกอย่าง แตงโมที่ให้ออกไปนั่นมันเท่าไหร่กันเชียว
ของที่เขาได้มามีมากมายเหลือเฟือ
หลี่เจี่ยมองจำนวนแตงโมในกระเป๋า ก็น้ำลายกลืนแทบไม่ทัน
มองไปทางเฉินอั้น ดวงตาเต็มไปด้วยความเคารพ
หัวหน้าของพวกเขาโคตรสุดยอด!
ดัดแปลงห้องให้เหมือนห้องชุด
สิ่งของก็เยอะจนน่าเหลือเชื่อ
แตงโมของหายาก 99% แบบนี้ พูดให้ก็ให้ ไม่กระพริบตาด้วยซ้ำ
หลี่เจี่ยตื่นเต้นสุดขีด รีบตะโกนขึ้นทันทีว่า "หัวหน้า! คุณสุดยอดมาก! ผมจะขอปกป้องคุณด้วยชีวิต เป็นหมาให้คุณเลย!"
เฉินอั้นได้ยินก็หัวเราะเบาๆ พูดหยอกกลับ
"ฮ่าๆ ถ้าเป็นไปได้ เป็นคนให้ก็ไม่ว่ากันนะ"
ตอนกลางวันพวกเขานอกจากต้องรับมือกับมอนสเตอร์ที่บุกเข้ามาทุกวัน
ก็คือออกไปฟาร์มมอนสเตอร์ หาของ พักผ่อน
ก็ช่วงนี้แหละที่จะได้บันเทิงกันหน่อย
ในวันสิ้นโลก สภาพจิตใจก็สำคัญมาก
หลี่เจี่ยเกาหลังหัว แล้วยิ้มแหะๆ "หัวหน้าเฉิน ถ้าอย่างนั้นคุณพักผ่อนเถอะ ผมกลับไปแบ่งแตงโมให้พวกพ้องก่อน