นับถอยหลังของการบุกของมอนสเตอร์ค่อยๆ หมดลง
วินาทีต่อมา ผีร้องไห้บอสบุก!
"ฮือๆๆ...อ๊ากกก...ฮือ~"
เสียงร้องไห้ราวกับรู้ทาง ตรงๆ เข้าไปในหูของผู้คน
เฉินอั้นขมวดคิ้วเล็กน้อย
เสียงนี้น่าฟังจริงๆ
โชคดีที่ค่าสติปัญญาของเขาไม่ต่ำ เสียงร้องแบบนี้ทำอันตรายทางจิตใจเขาไม่ได้
เฉินอั้นเปิดกล้องวงจรปิด มองดูสถานการณ์ในทางเดิน
จากนั้น เขาเห็นมอนสเตอร์วิญญาณขนาดใหญ่ตัวหนึ่งลอยอยู่บนพื้นในทางเดิน
เขามองออกในพริบตา นั่นคือผีร้องไห้รุ่นขยายใหญ่
ดวงตาของมันมีของเหลวไหลออกมาตลอดเวลา เสียงร้องไห้บางทีก็อ่อนหวาน บางทีก็แหลมคม
ช่างน่าฟังจริงๆ
เจียงไหลย้ายมาชิดเฉินอั้น มองภาพในกล้องวงจรปิด
แล้วขมวดคิ้วเล็กน้อย สีหน้าเอือมระอาอย่างชัดเจน
"โอ้ย ตัวใหญ่จริงๆ ผีร้องไห้เนี่ย"
"หรือว่าบอสทุกตัวจะเป็นแบบนี้ ใหญ่กว่าปกติ แล้วแต่ละชั้นหนึ่งตัว?"
หวังจื่อเหยียนถามอย่างสงสัย
นับตั้งแต่พวกเขาทะลุมิติมา ก็เจอบอสแค่สองครั้งเท่านั้น
ดังนั้น เธอจึงได้แค่ข้อสรุปชั่วคราวนี้
ฮั่วลิ่งเอ๋อปิดหู พูดว่า "โชคดีที่ค่าสติปัญญาของเราไม่ต่ำ อย่างมากก็แค่รู้สึกว่ามันดัง ที่พวกค่าสติปัญญาต่ำๆ ไม่รู้จะทำยังไงแล้วล่ะ"
"พวกเขายังอยู่รอดได้ ก็ถือว่ามีจิตใจเข้มแข็งแล้วล่ะ"
ไป๋ลู่พูดจิกกัด
ถึงคำจะหยาบ แต่ก็ไม่ผิดหลัก
"อ๊ะ! ที่รัก มีบางอย่างไม่ถูกต้อง!"
เจียงไหลอุทานตกใจ
เฉินอั้นละสายตาจากกล้องวงจรปิด มองไปที่เจียงไหลที่สีหน้าเต็มไปด้วยความตกใจ