ชุมชนฉี่หาง
ข้างตึกของซูชิงอี๋
ในห้องชั้นเก้าห้องหนึ่ง
เติ้งอวี้เจี๋ยนั่งขัดสมาธิอยู่บนพื้น
เธอไว้ผมสั้นทรงประแป้งย้อมสีฟ้าตัดกับผมดำ ใส่แจ็กเก็ตหนังสีดำด้านนอก ข้างในเป็นเสื้อกล้ามสีขาวเปื้อนเลือดและคราบสกปรก
กางเกงยีนส์รัดรูป สวมรองเท้าบูตมาร์ตินสีดำ
โดยรวมแล้วดูคล่องแคล่วและเท่ไม่เบา
เติ้งอวี้เจี๋ยมองดูข้อความที่ซูชิงอี๋ส่งมา ขมวดคิ้วมุ่น
แล้วพูดออกมาอย่างไม่ต้องคิด: "อะไรนะ? ยันต์หนึ่งใบมีดาเมจ 200? อย่าบอกนะว่าโม้!"
น้ำเสียงของเธอเผยความตกใจ ไม่เชื่อเลยว่ายันต์ใบเดียวจะทรงพลังขนาดนั้น
ก็ไม่แปลกที่เธอจะระแวง
จริง ๆ แล้วเธอเคยซื้อยันต์แบบนี้มาก่อน
แต่ผลที่ได้แทบไม่มี
ตั้งแต่นั้นมาเธอก็ไม่เชื่อว่าของแบบนี้จะมีประโยชน์
พอเธอพูดจบ เพื่อนร่วมห้องที่เป็นสมาชิกหน่วยด้วยกันอีกคนก็ถามอย่างสงสัย: "สูงขนาดนั้น? คิดเองล้วนๆ! หัวหน้าหน่วย ใครกำลังหลอกลวงกันอยู่?"
เธอถูกหลอกมาครั้งหนึ่งแล้ว
จะไม่โดนหลอกซ้ำ
เติ้งอวี้เจี๋ยส่ายหน้า: "ไม่ใช่อย่างนั้น อาเสวี่ย"
แล้วพูดต่อ: "ซูชิงอี๋บอกว่า พวกเธอซื้อยันต์มาได้แบบหนึ่ง มีดาเมจประมาณ 200"
โจวเสวี่ยได้ยินคำว่า 'ซูชิงอี๋' ก็อึ้งไปชั่วขณะ
"หา? หัวหน้าหน่วยซูพูด? เธอไม่โดนหลอกจริง ๆ ใช่ไหม?"
ทำไมเธอไม่เคยเห็นยันต์ดาเมจสูงขนาดนี้มาก่อน!
"ฉันก็กำลังคิดว่า เธอจะโดนคนอื่นหลอกหรือเปล่า แต่เธอก็ไม่ใช่คนที่พูดเล่นในยามวิกฤต"