เฉินอั้นพยักหน้า
เขาเองก็คิดว่าควรหยุดยั้งกระแสแบบนี้
เรื่องรังแกผู้ชายและข่มเหงผู้หญิงเป็นสิ่งที่ไม่ควรทำ
อีกอย่าง ต่อให้เป็นผู้ชายกับผู้ชาย
ก็ต้องยินยอมพร้อมใจกัน
แต่ถ้ามีผู้ชายกับผู้ชายมากเกินไปก็ไม่ดีเหมือนกัน
ถ้าส่วนใหญ่เป็นเกย์ ต่อไปชุมชนหลี่หมิงคงเปลี่ยนชื่อเป็นชุมชนเฉิงตูได้แล้ว
เฉินอั้นกำลังจะเอ่ยปาก ทว่าภาพตรงหน้ากลับมีเรื่องที่เขาคาดไม่ถึงเกิดขึ้นเสียก่อน—
จังหวะนั้นเอง ชายร่างผอมพลันทำท่าเขินอาย พุ่งเข้าไปซบอกชายหนวดเครารุงรัง
เขายิ้มแฉ่งแล้วพูดว่า "พี่เจี๋ยจอมบ้า ก็ชอบเล่นบทบาทสมมติอยู่เรื่อยเลยนะ~ เมื่อกี้ฉันแสดงเป็นยังไงบ้าง~"
"ดีมากเลย ที่รัก! เดี๋ยวพี่จะให้รางวัลเธออย่างงาม"
พูดจบ ชายหนวดเครารุงรังก็พลิกตัวชายร่างผอมให้หันหลังให้ตน
พอเห็นว่าภาพตรงหน้ากำลังจะกลายเป็นฉากไม่เหมาะกับเด็ก ไป๋ลู่ก็รีบเก็บพลังพิเศษทันที
"อะไรกันวะเนี่ย!"
คำพูดที่เฉินอั้นกำลังจะพูดพลันถูกกลืนกลับลงคอไปหมด
จากนั้นเขาก็พึมพำเสียงเบาว่า "คนหนุ่มสมัยนี้นี่มัน... บัดซบ"
ส่วนไป๋เมิ่งเจี๋ยยิ่งทำหน้าเอือมระอา
กังวลอยู่ครั้งเดียว แต่กลับต้องเสียใจไปทั้งชีวิต
"ฉันไม่เข้าใจการกระทำพวกนี้จริง ๆ ดูท่าฉันคงแก่ไปหน่อยแล้ว"
เธอมีชีวิตมาสามสิบกว่าปี เพิ่งเคยเห็นภาพสุดโต่งขนาดนี้เป็นครั้งแรก
เจียงไหลเหลือบมองไป๋ลู่ ก่อนเบ้ปากบ่นว่า "ไม่คิดเลยว่าผู้ชายก็จะมีคนที่ยั่วเย้าเก่งเหมือนนังจิ้งจอกร่านด้วย"
"พี่สาวพูดแบบนี้ ฉันเสียใจนะคะ!"
ไป๋ลู่ยิ้มหวาน