"ครัวมันโล่งไปหน่อยนะ"
เจียงไหลมองไปรอบ ๆ ด้วยน้ำเสียงเรียบ ๆ
ก่อนเสริมต่อ
"แต่ไม่เป็นไร ฉันพาเซียวเซียวกับพวกเธอจัดการอีกหน่อยก็เรียบร้อย"
"อืม งั้นก็ฝากด้วย ยังงั้นน้ำถังใหญ่ที่ใช้ล้างจานอะไรงี้ ก็เอามาเก็บไว้ในครัวได้เลย"
เฉินอั้นพูด
ในช่วงแรก พวกเขาแต่ละคนมีห้องขนาดแค่ 10 ตารางเมตรเท่านั้น
เล็กและอึดอัดสุด ๆ
แต่ตอนนี้มันไม่เหมือนเดิมแล้ว
เขาไม่เพียงขยายห้องออกมาได้เป็นห้องนอนสองห้องกับห้องน้ำหนึ่งห้อง
ตอนนี้ยังได้ครัวเพิ่มมาอีกด้วย
"ดีจังเลย พวกเรามีครัวกันซะด้วย งั้นต่อไปจะมีเตาแก๊สกับเครื่องล้างจานกันไหม?"
ไป๋ลู่ขยับตาแล้วถามอย่างสนใจ
ถ้ามีเตาแก๊ส พวกเขาก็จะปรุงอาหารเองได้
พวกเขามีเกลือ น้ำตาล และผักบางส่วน
ต่อไปวัตถุดิบปรุงอาหารน่าจะมีเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ
"เกือบจะเป็นงั้น"
เฉินอั้นพยักหน้า
ถ้าถึงวันนั้นจริง ๆ บรรยากาศการใช้ชีวิตในห้องของพวกเขาคงจะเข้มข้นขึ้นอีก
คนอื่นยังคิดแต่ว่าจะเก็บขนมปังไว้เพิ่มอีกเท่าไรเพื่อใช้ยังชีพ
แต่พวกเขากลับจะได้ผัดผักเผาเคี้ยวกันแล้ว
เฉินอั้นจินตนาการฉากนั้นครู่หนึ่ง ก็รู้สึกว่าไม่เลวเลยจริง ๆ
"ถึงวันนั้นเมื่อไร ฉันจะทำอาหารให้พวกคุณกินเอง"
ไป๋เมิ่งเจี๋ยพูด
"เอาเลย"
เฉินอั้นตอบรับทันที
ยังไงก็ตาม เรื่องทำอาหารเขาก็จะโยนให้เหล่าสาวจัดการอยู่ดี
แต่แม้จะไม่ได้ทำอาหาร พวกเขาก็ไม่ได้ขาดของกิน
เฉินอั้นมองไปที่ครัว แล้วหันไปถามเจียงไหลว่า "มีแบบแปลนโคมไฟไหม ติดโคมไฟเอาไว้ในครัวด้วยเลย"
ทุกห้องในบ้านของพวกเขามีไฟ
ดังนั้นเขาจึงไม่อยากให้ครัวมืดเกินไป
"มี! วันนี้คุณแกะกล่องของขวัญออกมาได้แบบแปลนโคมติดเพดานสองใบด้วยนะ"