เฉินอั้นไม่แยแสกับเงินที่เสียไปเหล่านั้นหรอก
เทียบกับเงินเก็บของเขาแล้ว มันก็แค่เศษเสี้ยวเท่านั้น
เขากัดเข้าไปคำหนึ่ง ดวงตาก็เป็นประกาย
พยักหน้าชื่นชม: "รสชาติกลับดีเกินคาดนะ? สมกับชื่อ 'อร่อย' ในนั้นจริงๆ"
เขากินของอร่อยมามากมาย
เป็ดย่างรสอร่อยอันนี้ ก็อร่อยจริงๆ นั่นแหละ
ถึงตัวจะเล็ก แต่เนื้อคุณภาพดี อร่อยหอมกรุ่น
เจียงไหลก็กัดไปคำหนึ่ง กลิ่นหอมพลันระเบิดในปาก
"อื้ม! รสชาติดีจริงๆ นะ อร่อยมาก! ถ้าเป็นแบบนี้ล่ะก็ ฉันพอจะให้อภัยเรื่องที่มันปริมาณน้อยได้บ้างแล้วล่ะ"
เธอกลืนลงคอแล้ว ก็เลียริมฝีปาก
หอมจริงๆ
ไป๋ลู่ก็กินเป็ดย่างอย่างเอร็ดอร่อยไปสองสามคำ หลับตากินไปพลางสัมผัสรสชาติไปพลาง
จากนั้น ก็ออกความเห็น
"หอมมาก นอกจากจะเล็กกับแพงแล้ว ก็ไม่มีที่ติเลย!"
สาวๆ คนอื่นๆ ที่ได้ลิ้มรสเป็ดย่างแล้ว ต่างก็พยักหน้าเห็นด้วย
"ใช่ ตัวเล็กไปหน่อย แต่รสชาติดีมาก พอจะชดเชยความขาดตกบกพร่องเรื่องขนาดได้อยู่"
"ไม่รู้ว่าผู้พักอาศัยคนอื่นที่ซื้อเป็ดย่างไป จะมองโลกในแง่ดีได้แบบเราไหมนะ เน้นที่รสชาติ ไม่ใช่ขนาด"
เจียงไหลหัวเราะเบาๆ พูด
ที่พวกเขายอมรับได้อย่างสบายใจขนาดนี้ ก็เพราะไม่ได้ขาดแคลนเงินตรงนี้
แต่ผู้พักอาศัยส่วนใหญ่คงไม่สบายใจขนาดนั้น
พวกเขาเห็นว่า40 เหรียญเงินได้เป็ดย่างสองตัว คงจะรีบซื้อทันที
แล้วคิดว่าจะเอาไว้กินเป็นเสบียงหลายๆ วัน
พอหยิบออกมา กลับพบว่ากินแค่สองคำก็หมด แล้วจะไม่โมโหขึ้นมาได้ยังไง
"พี่เจียงไหล พวกเขาคงไม่มองโลกในแง่ดีขนาดนั้นหรอก ในกรุ๊ปแชทเริ่มบ่นกันแล้วล่ะ"